خرگوش پرسید " آیا واقعی شدن درد دارد؟ اسب دانا جواب داد، " بله، اما اگر واقعی بشوی، دیگر چندان برایت مهم نیست درد بکشی یا نه. واقعی شدن معمولا برای آنهایی که زود میشکنند یا گوشه های تیز دارند یا آنهایی که نیاز به مراقبت زیادی دارند اتفاق نمیافتد. برای واقعی شدن 👇
یک بار زندگی میکنین.
اگه بهتون گفتن جای استیوجابز و بیلگیتس و ایلانماسک هم زندگی کنین قبول نکنین.
اگه شده همون نونوماست خودتون رو بخورین ولی فقطوفقط جای خودتون زندگی کنین و از وجودتون لذت ببرین... 🌹
��ه جای کسی باشین و نه بذارین کسی جای شمارو بگیره.
همه ما یه نسخه داریم.
بزرگترین نقد من به جریان رواندرمانی زرد در ایران، «روانیسازیِ» مشکلاتی است که ریشههای عمیق اقتصادی، اجتماعی و سیاسی دارند.
با فردیسازی رنجهای ساختاری مردم (تقلیل امر اجتماعی به امر روانی)، کاسبی رنج میکنند!
وقتی فردی زیر بار تورم کمرشکن، ناامنی شغلی یا محدودیتهای اجتماعی دچار اضطراب و افسردگی میشود، رواندرمانگر به او میگوید: «باید روی طرحوارههایت کار کنی»، «خطاهای شناختیات را اصلاح کنی» یا «کودک درونت را شفا ببخشی».
این رویکرد، ساختارهای بیمار جامعه را کاملاً تبرئه میکند و تمام بار سنگین این بحران را روی دوش خود قربانی میاندازد. تراپیست به جای اینکه بگوید: «اضطراب تو، واکنش طبیعی یک انسان سالم به یک ساختار ناکارآمد است»، به فرد القا میکند که: «تو ضعیفی و ذهنیتت بیمار است».
این کار دقیقاً شبیه این است که به کسی که در هوای آلوده و مسموم شهر سرفه میکند، بگوییم: «مشکل از ریههای توست، یاد بگیر عمیقتر نفس بکشی!»