سال اول راهنمایی تو یه نمایشی بازی میکردم. دیالوگم رو هنوز یادمه و این روزها دائم تو مغزم رژه میره.
«وای بر ما و وای بر شما که حتی در گور هم به مردگان رحم نمیکنید»
@Mostafashams66 بیشتر از هر زمانی به سوگواری دست جمعی نیازمندیم. یک فراخوان برای برگزاری شام غریبان. شمع روشن کنیم، همدیگه رو دلداری بدیم و باهم اشک بریزیم.
سکوت بعضی آدمها در این روزها به معنای کتمان حقیقت نیست. بعضیها مثل من لال شدهاند، خفه خون گرفتهاند! نه از سر ترس! متحیرند از وقاحت حاکمان! به جای حرف زدن، اشک میریزند و داغدارند. فردایی که از این سوگ گذشتیم، از دل همین سکوتها خون فوران خواهد کرد.