Seni inciten şey ona dert olmuyorsa o insanda anlamlı bir his aramanın, onunla bir bağ kurmanın hiçbir manası yok.
Bazı şeyler için 'bu kadarmış' deyip, Usulca, gürültü patırtı yapmadan yürüyüp geçeceksin.
Bazı arkadaşlıkların da uzun süre yası tutuluyor. Onları özlüyorsun ama arayamıyorsun. Seviyorsun ama geri dönmesini de istemiyorsun. Bağ kopmuş oluyor; geriye sadece hatıraları kalıyor. Arkadaşlıktan geriye kalanlarla da başa çıkmamız gerekiyor; özlem, yas ve kırgınlıklar.
huzursuzluk kitabındaki şu alıntı çok hoşuma gitti adeta beni özetliyor “bir şeyler yapıyorum, yürüyorum, konuşuyorum, yemek yiyorum yani her zaman yaptığım işleri sürdürüyorum ama nasıl anlatsam, bir boşluk duygusu içinde. Sanki içimde derin bir hiçlik var.”