اخلاقای گند زیاد دارم، خبر نگرفتن از عزیزانم جزو بدترینهاشه.
هر روز فکر میکنم بهش، باید به این پیام بدم باید از اون خبر بگیرم. دوستم تو شرایط سخته باید بهش زنگ بزنم ولی چی؟ اخر روز هیچی. نمیدونم چرا انقدر وزنه سنگینیه برام.
برادری که با یک قایق و یک پرچم جلوی دشمن ایستادی و نزاشتی وارد تنگه هرمز بشه! من که نمیشناسمت ولی گمانم اگر شاهنامه بخونم شاید فردوسی قبلاً اسم تورو نوشته باشه.
مجسمه شجاعت، شرافت و ایستادگی خودتی. ما به تو دلمون خوشه. من حاضرم جونمو بدم برات. درد و بلات بخوره به جون همه بی وطنها.
دلم میخواد این روزا که تموم شد و به اذنالله پیروزِ میدون شدیم، اربعین که رسید، همه با کولههایی که عکس امام شهیدمون روشونه، به نیت اماممون پای پیاده راه بیفتیم سمت کربلا…
برای هموطنان خارج از کشورم،
من و خیلی از ما اینجا و در اینستاگرام با شادیهای شما شاد میشدیم.
با تولد بچههایتان ذوق میکردیم،
با عکسهای سفر و خرید و خوشی هاتون لایک میگذاشتیم،
وقتی والدین تون را بعد از مدت ها در آغوش می گرفتید و گریه می کردید، ما هم اشک شوق ریختیم. به موفقیتهایتان افتخار میکردیم و میگفتیم ایرانی هر جا باشد، دلش با وطن است.
اما چه شد که ناگهان برای این خاک آرزوی مرگ و ویرانی کردید؟چه شد که قطع شدن برق، بمباران شدن شهرها و فروپاشی زیر ساختها و مختل شدن زندگی روزمره ما مردم ایران ، شد نسخهی نجات؟
شما آنجا در امنیت نشستهاید، به اینترنت آزاد دسترسی دارید و تلفات را عدد میبینید.
برای ما اما هر عدد، یک #جان است.
کشتههای جنگ دوازدهروزه هم فرزندان همین سرزمین بودند. کودکان بی گناه میناب هم کودکان همین خاک بودند.
شما طرفدار مادران سیاهپوش دی ماه هستید ؟
پس چگونه به مرگ دیگر جوانان وطن راضی شده اید ؟ هر گلوله هر موشک یک تیتر خبر نیستند؛ زندگی تک تک ماست .
میگویید دلتان برای ما میسوزد؟
دلسوزی با آرزوی خون سازگار نیست.
یک سؤال ساده دارم:
شما که تا دیروز دستور غذا و رنگ ماتیکت را با ما به اشتراک میگذاشتی،
کی و کجا تحلیلگر سیاسی شدی؟
کدام کنش #اجتماعی را تجربه کردی که امروز چشمبسته برای ما نسخه میپیچی و مصلحت ایرانیِ داخل را بهتر از خودش میدانی؟
اگر واقعاً دوستمان دارید، کنارمان بایستید؛
نه بالای سرمان.
درد شما فقط جمهوری اسلامی نیست؛
وقتی از بیرون نسخهی ضربه زدن و فشار بیشتر میدهید، دارید در زمین دشمنان ایران بازی میکنید، نه در کنار مردمش.
ما اینجا زندگی میکنیم.
هزینه را ما میدهیم.
خون اگر بریزد، روی همین خاک میریزد.
فقط خواستم بدانید:
ما همانهایی هستیم که شادیهای شما را با دلِ گرم دنبال میکردیم.
اما وطن، میدان آزمایش تحلیلهای از دور نیست؛
#خانهی ماست.
و شما با ما بد کردید
به خودتان و ابن سرزمین تا ابد مدیون هستید