A Eucaristía encontro e envío. A Eucaristía non é un refuxio privado senón un encontro con Cristo que nos impulsa a comprometernos co mundo. No partir do pan descubrimos que a nosa identidade cristiá se valida na capacidade de mirar o próximo coa compaixón coa que Xesús ollaba
D Diego Duran que nos acompañou na su etapa de vivencia pastoral como lector e acólito, e que foi ordenado diácono na nosa parroquia será ordenado sacerdote o domingo día 2 na Catedral ás 7 da tarde
Pasar dun Deus abstracto á experiencia do "Abba". • Un Deus que "consiste en amar": Deus é Pai-Nai (Abba), o un amor de entrega e unha tenrura vixiante que nunca descansa, que nos axuda e nos protexe e, en última instancia, El nos "sirve" a nós.
Ante a dor que sacode o pobo de Venezuela, a nosa solidariedade é unha aperta compartida que transcende as distancias, acompañando na esperanza e na reconstrución a aqueles que tanto perderon nestes días difíciles.
Un "verán con alma": o silencio, a natureza e a comunidade se entrelazan para restaurarnos desde dentro. Aprender a descansar *con* Deus, integrando a súa presenza na nosa quietude, non descansar *de* Deus, coma se a fe fose un fardo do que desfacerse. #VeránConDeus
Ás veces pensamos que a misión é algo que organiza a Igrexa, un evento ao que asistir ou mero activismo. Pero o Evanxeo de Mateo lémbranos algo moito máis profundo: o "ADN misioneiro" non é o que facemos, senón quen somos! A misión é a nosa propia identidade. #ADNMisioneiro
«A multitude estaba cansada e desorientada...»
Xesús responde con compaixón e comunidade.
A fe non se trata só dos grandes momentos.
Trátase da vida cotiá:
abrir a porta,
escoitar,
facer sitio na mesa.
Aí é onde comeza o Reino.
#PortasAbertas#MesaCompartida
#DíaDaCaridade2026#ElixeAmar#ElixeComunidade.. Amar é a decisión consciente de camiñar acompañados. Que significa hoxe, en pleno 2026, construír comunidade? De verdade podemos cambiar algo desde o noso barrio?
#SantísimaTrindade Se Deus é comuñón, nóstaménfomos creados para o encontro.Pai que crea.
Fillo que acompaña. Espírito que impulsa. Concédenos que poidamos buscar a túa paz trinitaria cada día,
unha paz que nace do amor
#Ascensión Esta nova etapa obríganos a baixar a mirada desde as alturas e recoñecer que o escenario da salvación non está en realidades abstractas, senón na xeografía concreta onde todo comezou: a nosa propia Galilea. Galilea é o espazo da "primeira chamada", da vida cotiá.
Estamos a entrar na recta final do tempo pascual, e o Evanxeo deste domingo tráenos unha das promesas máis fermosas de Xesús: non estades sós. A partida de Xesús abre o camiño a algo novo: Porque o Espírito non só camiña ao teu carón. Habita dentro de ti
A nosa ollada diríxese con esperanza cara a Pentecoste, agardando o Espírito. A partida de Xesús cara ao Pai non supón un abandono, senón unha transformación profunda da súa presenza. Xesús é o GPS que guía os nosos pasos; o noso proxecto de vida é presenza de Xesús para o mundo.
O 1º de Maio renovamos o noso compromiso co dereito a un traballo decente que garanta condicións
xustas, seguras e estables. e comprometémonos a seguir esforzándonos por construír unha sociedade na
que se respecte a dignidade de cada persoa @HOAC_es@CaritasLugo@IglesiaxTD
O liderado pastoral sinodal e baseado no servizo non é unha utopía distante, senón unha urxencia evanxélica. Xoán 10 segue a ser relevante: o pobo de Deus aínda necesita pastores que coñezan persoalmente as súas ovellas, vivindo a arte de camiñar xuntos.
O Evanxeo de hoxe non é só unha historia do pasado; é un mapa para a nosa propia fe. Nesta Eucaristía, Xesús Resucitado sae ao noso encontro. Non vén a xulgarnos nin a predicar, senón a camiñar ao noso carón, a escoitar a nosa dor e a reavivar os nosos corazóns coa súa Palabra.
A Resurrección non é un truco de maxia que borra o pasado, senón unha "Pedagoxía das Feridas". A dor non se elimina coma se nunca existise, senón que se transfigura en amor puro. Xesús danos o seu Espírito, como nunha nova Xénese, lémbranos que é posible comezar de novo
https://t.co/MpFLYAI3Pn O Evanxeo de Xoán non está a relatar unha crónica de acontecementos de hai dous mil anos. O que lemos é o clímax dunha historia de amor: Xesús regresa, simplemente porque non sabe estar lonxe dos seus.
https://t.co/7jj0dYR9pr Despois do silencio do Sábado Santo, atopámonos ante o "primeiro día da semana". A Resurrección de Xesucristo é o epicentro da vida
Surrexit Christus!
Cristo resucitou!
A aurora da esperanza: da tumba baleira ao encontro transformador
A fe non é cega. É unha forma de ver que se cultiva. Que se nutre. Que medra naqueles que se atreven a estar preto, a non fuxir cando todo se complica, a amar sen garantías.