اوضاع اینستاگرام وحشتناکه
همه صورت های شبیه به هم دارند
یک مدل لگ و نیم تنه به تن
جاهای یکسان ورزش میکنند و سفر میرن
یک مدل غذا توی یه مدل رستوران سفارش میدن
یه مدل مهمونی میگیرن و یه مدل عکس میگیرن
هیچ تنوع ویژه ای نیست
منحصر به فرد بودن کاملا از بین رفته
واقعا اینکه تو دانشگاه چیزی یاد نمیدن و پروژه در حد آثار کلود مونه میخوان روانم رو آزار میده~
دلم میخواد انصراف بدم ولی رفتار جامعه با مهارت بدون مدرک دانشگاهی بینظیره.
واقعا دلم میخواد بزرگسالی رو رها کنم و کلا تو تخت خودمو حبس کنم تا اینکه ببرنم بیمارستان روان بستریم کنن چند هفته اونجا استراحت کنم و کیلو کیلو آنتی دپرسانت و آرامبخش بهم بدن چیزی رو حس نکنم.
نابود شدم از استرس و فشار.
ممنون که عکسا و فیلمای جنایت ۱۸-۱۹ دی رو هی میذارید
دستتون رو میبوسم
نذارید یادمون بره
نه یک ساعت دیگه، نه فردا، نه یک ماه و یک سال و ۱۰ سال و ۱۰۰ سال دیگه.
توییتر و اینستا رو باز میکنم همه لیلیوم به دست ، خوشگل ، خوشتیپ ، پولدار ، تحصیل کرده ، روابط خوب و در حال سفر بعد من زندگیم شبیه بازنشستههای تامین اجتماعیه.