قلب من عزیزترین زندگیم؛
با تک تک سلول های بدنم دلتنگی رو بیش از هرچیزی احساس میکنم دلتنگی برای اون چشمایی که ستاره های توش از کهکشان نورانی تر بود،برای لبهایی که خندهایی که روش نقش میبست تمام خوشحالی من بود اما:
غیبت نکرده ای که شوم طالب حضور پنهان نگشته ای که هویدا کنم تورا🤎
نمیشد محض رضای خدا یکی پیدا میشد مث من ک اسکلم به همه ابراز محبت و وجود میکنم اونم جوابشو میداد ؟ همین
البته انقدرر به دوست داشت نشدن عادت دارم نمیتونم با اون کنار بیام 😂جنبه اشو ندارم در واقع