Sarun B.

Finance

[คมศักดิ์ แอดดัมส์ @KomsakAddams]

Outing บริษัท คือกิจกรรมที่เอาคนที่ไม่อยากคุยกันในวันจันทร์ถึงศุกร์ มาอยู่ด้วยกันในวันเสาร์อาทิตย์ แล้วเรียกมันว่า การสร้างความสัมพันธ์

[🥂PK @augusttherain]

สำหรับเรา สัญญาณชัดสุดคือเริ่มรู้สึกว่า ต้องใช้พลังไปกับการเอาตัวรอดในที่ทำงาน มากกว่าการทำงานจริงๆ

เช่น ต้องระวังคำพูดตลอดเวลา การเมืองเยอะ คนทำงานดีไม่ได้รับการสนับสนุน ปัญหาเดิมพูดไปกี่รอบก็ไม่มีอะไรเปลี่ยน หรือเริ่มรู้สึกว่าต่อให้อยู่ต่ออีก 1–2 ปี เราก็ไม่ได้เก่งขึ้นหรือไปไหนไกลกว่าเดิม

อีกอย่างคือ วันหยุดไม่ได้ทำให้หายเหนื่อยแล้ว พอคืนวันอาทิตย์เริ่มไม่อยากให้พรุ่งนี้มาถึง ทั้งที่เมื่อก่อนเราไม่ได้เป็นแบบนั้น อันนี้เราว่าต้องเริ่มฟังตัวเองแล้ว

[blossomm ꕤ .*･ @littleblossomed]

มี Red Flag อะไรในที่ทำงานที่เห็นแล้วควรเลี่ยงดีกว่า

[Sarun B. @sarunb]

@Khamiin__ คอนโดปกติ เปลี่ยนแบตเปลี่ยนไดก็ขึ้นได้ครับ ไม่มีปัญหาอะไร

[Sarun B. @sarunb]

@titiyorkk จากที่เจอ นิติของคอนโด chain ใหญ่ เมื่อคอนโดเก่าลง หากค่าส่วนกลางเท่าเดิม แต่นิติเงินเดือนสูงขึ้นทุกปี นิติเก่งๆ ที่มีประสบการณ์จะถูกย้ายไปคอนโดในเครือที่ใหม่กว่าส่วนกลางแพงกว่าครับ

[𝓗 @luxuuly]

มารยาทที่ทำแล้วเหมือนที่บ้านสอนมาดี

[KM @Kerymai_]

สัญญาณที่บ่งบอกว่าคุณเครียดสะสม
- เมินใส่คนอื่นแบบไม่รู้ตัว
- มีความสุขกับอะไรไม่สุด
- แม้กระทั่งสิ่งที่ชอบก็บูสเอนเนอร์จี้ให้ไม่ได้
- นอยด์กับอะไรง่ายๆ
- ยิ้มแต่กลับไม่มีความสุข
- ความรู้สึกไม่อยากเอาอะไรแล้ว
- อยากหลบไปอยู่เงียบๆคนเดียว
- ไม่อยากคุยกับใคร
- นอนเท่าไหร่ก็ไม่พอ

[JOE DE COBRAY @JoeDeCobray]

ในโลกของสังคมออฟฟิศ หัวหน้าที่เก่ง มักอยากได้ลูกน้องเก่ง และมีเวทีให้น้องๆ ได้เติบโต ส่วนหัวหน้าที่ไม่เก่ง ไม่เปิดรับสิ่งใหม่ๆ ไม่พัฒนา อยู่ได้เพราะบุญเก่า อาจมองลูกน้องเก่งเป็นภัย นั่นคือจุดเริ่มต้นของการเมืองในที่ทำงาน บางครั้ง เกมการเมือง ก็ไม่ได้มีไว้ทำร้ายคนเก่ง แต่มีไว้รักษาสถานะของคนที่ไม่อยากเสียอำนาจ

[Sarun B. @sarunb]

@Jayjakungg อยู่สะพานควายทำงานสาทรครับ สบายดี 1.ป่วยหรืออุบัติเหตุเดินถึง รพ ได้เลยทำให้ไม่คิดย้ายออก 2. ขึ้นทางด่วน อตก ได้ภายใน 5 นาที เดินไป bts ก็ 5 นาที 3. ลู่วิ่งคอนโดเต็ม แว้นไปสวนจตุจักร 5 นาทีเช่นกัน
4. ไม่กินริมถนนหรือร้านร้อนไม่มีปัญหาครับ อยู่ในระยะ delivery 0 บาทหลายร้าน

[KM @Kerymai_]

ภาวะเครียดสะสมทำหน้าที่ได้ปกติมีอยู่จริง คุณหัวเราะ คุณทำงาน คุณยิ้ม คุณเอนจอย คุณยังคงอยู่ตรงนั้น แต่ในจิตใจคุณกำลังจมน้ำ

[Satoshi Xu @SatoshiBangkok]

เคยสงสัยไหมว่าทำไมเวลาโดนตามงานจู้จี้ (Micromanage) หรือโดนตำหนิต่อหน้าคนอื่น สมองมันถึงได้รู้สึกเดือดดาลเหมือนกำลังโดนทำร้ายร่างกายจริงๆ?

เรื่องนี้ไม่ใช่แค่เราคิดมากไปเอง แต่มันคือปฏิกิริยาเคมีในสมองตามหลัก SCARF Model ของ ดร. เดวิด ร็อค ที่อธิบายไว้ว่า สมองมนุษย์มอง "ความสัมพันธ์และสภาพแวดล้อมในที่ทำงาน" เป็นเรื่องคอขาดบาดตายพอๆ กับการเอาชีวิตรอด

สมองเราจะคอยสแกน 5 สิ่งนี้อยู่ตลอดเวลา ถ้าข้อไหนติดลบ มันจะสับสวิตช์เข้าโหมด "สู้หรือหนี" (Threat Mode) ทันที:

• Status (สถานะ): ความรู้สึกว่าเรามีความสำคัญแค่ไหนในกลุ่ม การโดนหักหน้าหรือข้ามหัว สมองจะประมวลผลความเจ็บปวดแบบเดียวกับบาดแผลทางกายภาพ
• Certainty (ความชัดเจน): สมองเกลียดความคลุมเครือ นโยบายที่เปลี่ยนไปมาฟลุคๆ หรือสั่งงานแบบเบลอๆ คือตัวผลาญพลังงานชีวิตชั้นดี
• Autonomy (อิสระ): ความรู้สึกว่าเราควบคุมอะไรได้บ้าง การมีสิทธิ์เลือกวิธีทำงานเอง การโดนจ้องจับผิดทุกฝีก้าวทำให้สมองรู้สึกเหมือนกำลังโดนกักขัง
• Relatedness (พวกเดียวกัน): การเป็นส่วนหนึ่งของทีม ถ้าทำงานแล้วรู้สึกโดดเดี่ยวหรือระแวงว่าคนรอบข้างเป็นศัตรู สมองจะปิดโหมดความคิดสร้างสรรค์ทันที
• Fairness (ความแฟร์): ความโปร่งใสตรงไปตรงมา เกณฑ์วัดผลที่ลำเอียงหรือเล่นพรรคเล่นพวก จะกระตุ้นความรู้สึกโกรธและต่อต้านอย่างรุนแรง

พอเข้าใจมุมนี้แล้ว เวลาเราหงุดหงิดงานหรือเห็นคนในทีมเริ่มฟึดฟัด มันจะช่วยให้เรามองข้าม "ดราม่า" แล้วกลับมามองที่ "กลไกสมอง" แทน

ไม่ว่าจะใช้บริหารคนอื่น หรือเอาไว้เช็กเซฟโซนของตัวเอง ลองดูว่าสิ่งแวดล้อมรอบตัวเราตอนนี้ มันกำลังสร้างภัยคุกคาม (Threat) หรือให้รางวัล (Reward) กับสมองมากกว่ากัน

[Sarun B. @sarunb]

@monomaypear การทุ่มเทบางทีก็เพื่อตัวเองในอนาคตครับ เพราะทักษะกับ ประสบการณ์จะติดตัวเราไปตลอด แต่ต้องทุ่มเทให้ถูกเรื่อง ถูกงานด้วยครับ จะทุ่มเทแบบนั้นได้ต้องชัดว่าเป้าหมายต่อไปคืออะไร

[blue @bluewmist]

In Japan, they say,
"Closed doors sometimes just save you from the wrong rooms."

[Sarun B. @sarunb]

@ItsTinnakorn Also interested to know if you have any data-driven prediction on potential coalition? Subjectively it should be 💙🔴🌾🌐 (300+) if final seat counts are like this, but what does the quantitative data say?

[Sarun B. @sarunb]

@ItsTinnakorn I have seen chance of BJT winning on Polymarket platform rises significantly these two days. Local equity market also extends gain with heaviest fund inflows in a while. Like it or not, but Finance people like us think the market is always correct and price reflects everything.

[Sarun B. @sarunb]

@ItsTinnakorn Interesting krub. Would this based purely on quantitative factors (I guess 2023 vote counts, winning gap, demographic of voters etc) or have you taken into accounts some subjective sentiments in the calculation as well?

[Sarun B. @sarunb]

@NThaicuisine ผมเรียกวินจากเพลินจิตไปบางกะปิ ให้ 1-2 พันยังไม่ยอมไปเลยครับ

[Sarun B. @sarunb]

@nonglemonpie สมมุติว่าไม่นับเรื่องหลอกคนอื่นนะครับ มันขึ้นกับฐานเดิม ภาระ แหล่งรายได้อื่น ด้วยครับ เงินเดือน 2-3 แสน หักภาษีเหลือ 1.5-2.5 แสน หักภาษี ประกัน ลดภาษี รายจ่ายในบ้าน เหลือเงินสดสักแสนต่อเดือน บิน bc ทุกทริปออกจะเกินตัว ที่คุณเห็นเขาอาจมีเงินจากลงทุน ไม่ต้องผ่อนบ้านแบบนั้นทำได้ครับ

[Sarun B. @sarunb]

@JumpIsTweeting เลิกอ่านนานแล้วครับ เคยไปโพสเตือนเครื่องใช้ไฟฟ้าไม่ทน ดันออกมาปกป้องเครื่องใช้ไฟฟ้าราวกับผมโง่มาก

[Petæ Lynch @Petae_Lynch]

เมื่อวานนัดกินข้าวกับพี่ๆน้องๆที่เคยทำงานด้วยกันแล้วแยกย้ายกันไป ท็อปปิคคือ “เราต้องทำยังไงบ้างถึงจะสามารถทำงานไปแล้วไม่เป็นจิตเวชไปซะก่อน”

อันนี้คุยกันจริงจังเลยนะ เพราะต่างคนก็ต่างไปเจอกันมาว่า แต่ละที่ทำงานล้วนแล้วแต่มีคนที่ทำงานเครียดจนมีปัญหาสุขภาพจิต
.
บางคนเครียดจนมือสั่นปากสั่นเรื้อรังทำงานไม่ได้
บางคนสติพังมานั่งตัดเล็บเท้าที่โต๊ะทำงานมึนๆเบลอๆล่องลอยไปวันๆใครบอกให้ไปหาหมอก็บอกตัวเองไม่เป็นไร
บางคนเครียดจนควบคุมตัวเองไม่ได้ตะคอกตะโกนโหวกเหวกใส่เพื่อนร่วมงานเหมือนคนบ้า
.
โดยสรุปที่คุยกันคิดว่า คนที่ทำงานเครียดจนมีปัญหาสุขภาพจิตรุนแรงเหล่านี้ จะมีจุดร่วมอย่างหนึ่งคือ มักเป็นคนใช้ชีวิตแบบไม่เผื่อทางถอยให้ตัวเอง ใช้ชีวิตแบบไม่มีแผนสอง คืองานจะเครียดจะท็อกซิคจะมีปัญหายังไง ก็ต้องทนอยู่ให้ได้ เพราะถ้าไม่อยู่ก็ไม่รู้จะหางานใหม่ได้มั้ย จะไปทำอะไร หารายได้จากไหน จะเอาอะไรกิน มีภาระต้องดูแล มีหนี้ต้องจ่าย ไม่ทนทำก็ไม่มีรายได้
.
เราเลยคิดกันว่า การออกแบบชีวิตแบบตัวเบาๆ ไม่สร้างภาระ ไม่สร้างหนี้ มีรายได้หลายทาง มีเงินปันผลจากเงินลงทุน มีเงินเก็บที่สามารถใช้ดำรงชีพได้หลายปีหากตกงาน พัฒนาตัวเองฝึกสกิลที่เป็นที่ต้องการของตลาดแรงงานอยู่เสมอไม่ทำตัวหยุดนิ่ง การเผื่อทางถอยมีแผนสองให้ตัวเองแบบนี้ จะทำให้เราไม่ทนทำงานท็อกซิคแล้วเครียดจนมีปัญหาจิตเวช คือพอรู้สึกว่าแย่จนถึงจุดๆหนึ่ง เราจะเลือกลาออกก่อนที่ตัวเองจะเป็นบ้า