antes pensaba que el duelo era llorar, pero es algo mucho más cruel. El verdadero duelo es comer sin hambre, es reír sin estar feliz, es despertar sin ganas de seguir adelante
Mükemmel biri olamadım ama kalbim her zaman temizdi. Kimsenin kırılmasını, üzülmesini istemezdim. Bazen sadece sustum; çünkü çok konuşursam ya ağlardım ya kırılırdım. İnsanlara güvendim, inandım ama değişmedim. Çoğu zaman güldüm ki kimse fırtınalarımı görmesin. Sanıyorlar ki hiçbir şey hissetmiyorum; halbuki en çok hisseden hep en çok ben olmuşum. Herkese iyi oldum, en azından çalıştım.
derler ki hüzün yılını yaşayanların müjdesidir Miraç. Çünkü yalnızca bir yükseliş değil kalbi kırılanların, yükü ağır gelenlerin, sabrın son noktasında Rabbine sığınanların hikâyesidir.