Bugün birçok aile sevgisizlikten değil, incelik eksikliğinden yoruluyor: Bir teşekkürün söylenmediği, bir özrün geciktiği, bir takdirin esirgendiği yerlerde görünmez yaralar açılıyor.
“Kimini sevinç gözyaşlarına boğan o ağaç, başkalarının gözünde yalnızca yolun ortasında duran yeşil bir şeydir… İnsan nasılsa, öyle görür.”
William Blake
İyi Bir Dinlemenin 10 Kuralı
1. Konuşmaya niyetle girin. Sohbete oturmadan önce kendinize sorun: Bilgi mi topluyorum, destek mi veriyorum, karar mı alacağız? Niyeti bilmek, dinleme biçimini belirler.
2. Zihninizdeki gürültüyü susturun. Karşınızdaki konuşurken cevabınızı kurgulamayı bırakın. Aklınız sıradaki cümlenizdeyse, o an dinlemiyorsunuz demektir.
3. Tamir etme dürtüsüne direnin. Herkes çözüm istemez; çoğu zaman insanlar sadece duyulmak ister. Tavsiye vermeden önce “Ne yapmam gerektiğini mi konuşalım, yoksa sadece anlatmak mı istiyorsun?” diye sorun.
4. Hikâyeyi çalmayın. “Aynısı bana da olmuştu” cümlesi empati gibi görünür ama odağı size çeker. Kendi deneyiminizi anlatmak istiyorsanız, karşı taraf anlatımını bitirene kadar bekleyin.
5. Haklılık zeminine kaymayın. Konuşmayı kim haklı–kim haksız tartışmasına çevirmek, anlamayı bitirir. Amaç kazanmak değil, karşınızdakinin dünyasını görmek.
6. Açık uçlu sorular sorun. “Kızmışsındır herhalde?” yönlendirir; “Bu sana ne hissettirdi?” açar. Cevabı içinde taşıyan sorular sormaktan kaçının.
7. Takip sorularıyla derinleşin. “Biraz daha anlatır mısın?”, “Orada ne demek istedin?” gibi tek cümlelik sorular, konuşmayı yüzeyden dibe indirir. Yeni konu açmak yerine mevcut konuyu kazın.
8. Söylenmeyeni de duyun. Duraksamalar, konu değiştirmeler, tekrar eden temalar ve ses tonu , bunlar çoğu zaman kelimelerden daha fazla bilgi verir. Sessizliği hemen doldurmayın; ona alan tanıyın.
9. Kendi tetikleyicilerinizi tanıyın. Hangi konularda savunmaya geçtiğinizi, ne zaman sabırsızlandığınızı bilin. Kendinizi tanımadan başkasını doğru duyamazsınız.
10. Sınırınızı dürüstçe koyun. Dinlemek yorucudur ve enerjiniz sınırsız değildir. Dinleyemeyecek durumdayken “Şu an kafam dağınık, birazdan konuşalım mı?” demek, yarım kulakla dinlemekten çok daha saygılı bir davranıştır.