iyileştim mi yoksa sadece, tetikleyecek kimsenin olmadığı bir yerde mi izole oldum. çürüyor muyum, açacak mıyım, mevsimim mi geçti, ben böyle söğüt gibi yorgun bir ağaç mı olacağım, halbuki hep çınar sanardım kendimi.
Hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağını fark edeceksin bir sabah uyandığında. Duvarda asılı fotoğrafların hatırası, kirpiklerine kadar ürpertecek seni. Titre, üşümek böyle bir şey değil. Yaşamadığın tüm gelecekler, karşında gülümseyecekler. Mezarlıkta çiçek yetiştirilmez, bilirsin.
Bir yanılgının, binlerce yenilgiden daha keskin olduğunu gördüğünde eve dönmek isteyeceksin ama ev; kapı duvar olacak. Ve sen, bildiğin denizlerde yeniden boğulacaksın. Aşina yüzler el olacak, ve yalnızlığı şah damarında hissedeceksin. Sonra geçecek. Her şey geçer, bilirsin.