همین یک جمله به جا ��انده از #مزاری برای ثبت ابدی نام او در تاریخ معاصر #هزاره و منطقه پر آشوب ما کافی است:
« هزاره بودن نباید جرم باشد»
به روایتهای کینهتوزانه با سابقه محلی، خانوادگی و حزبی توجهی نکنید، مستقیم به سراغ منابع باز و مورد اطمینان بروید و از پیشداوری بپرهیزید!
شکریه؛ دختر دیگر که نه در میان زندهها است و نه مردهها. انگار دود شده رفته هوا.
جز خانوادهی این نوجوان، هیچکسی نمیتواند عمق این درد را حس کند.
در این سرزمین «درد هرکس به خودش مربوط است.»
https://t.co/B7DFwhe1n9
آمریکا مثل همان میهمانی شده که ساعت دوازده چاشت از جایش بلند میشود و میگوید، «من میروم که ناوقت شد.» بعد میرود دم در تا ساعت دوونیم قصه میکند. آخرش صاحبخانه میگوید، «سر چاشت است. نان بخور بعد برو.»
نان چاشت که خورده شد میهمان میگوید، «دیگه ناوقت شده. شب همینجا میمانم.»
عاقبت شهروند بودن افغانستان در نهایت تنهایی است. یعنی در روزهای بد، نه قانون حمایتت می کند، نه دولت کمک ات می کند، و نه نهاد و اداره غیردولتی پشتت می ایستد. سرانجام این شهروندی، بی کسی و تنهایی و درماندگی است.
دانش گفته طرح امنیتی غرب کابل را به غنی سپرده. حکومتیکه متهم به حمایت ملا نیازی است، چهگونه از غرب کابل حمایت کند؟ غرب کابل شامل این حکومت نمیشده؟ حکومت پیش از این از امنیت غرب کابل حمایت نمیکرده؟ این حملات در حضور حکومت در غرب کابل صورت نگرفته؟ مردم غافل نشوند!
Father of Shukria, a student who is still missing after the #Kabul school attack, said he has searched everywhere but could not find his daughter.
“I am asking the government that where is my daughter?” he said. #Afghanistan