eve de kendim döndüm, kendimi de kendim toparladim. eksik ne varsa kendi basima tamamladim. zor oldu evet ama yine de hallettim. ben hep hallederim, hallettim. kimseden bir beklentim zaten hic yoktu, olmadi da
Babasızlığın verdiği ağır yükü kelimeler tam taşıyamaz. Çünkü bazı eksiklikler anlatılmaz, sadece insanın içinde büyür. En iyi; yarım kalan çocukluklara, bir omuz arayıp bulamayanlara, “baba” kelimesini içi sızlayarak söyleyenlere sor. İnsan bazen durduğu yerde bile eksik hisseder kendini. Bir başarıda, bir korkuda, bir gecenin en ıssız anında aklı hep aynı yere gider. Babasız büyümek; tamamlanmamış bir şarkıyı ömür boyu içinde taşımak gibidir. Herkes duymasa da sen o eksik notayı her gün hissedersin. Ve bazı insanlar, ne kadar güçlü görünürse görünsün, içindeki o yokluğu hep saklayarak yaşar.