“Bir insan seni seviyorsa seni kırmaktan çekinir. Ben artık onun beni sevdiğini düşünmüyorum çünkü beni kırarken hiç düşünmüyor. Sevginin en büyük göstergesi özendir. Özenseydi bu kadar kolay canımı yakmazdı.”
O an gerçekten sustum. Çünkü bazı ilişkiler sevgisizlikten değil, özensizlikten bitiyormuş.
sana değer vermeyenlere üzülmenin bir süresi vardır. o süre bittiğinde kendine saygı duyman gerektiğini öğrenirsin, mantığın konuşur. kendine saygı duydukça, hak etmediğine inandığın, değersiz hissettiğin yerden kalkıp gitmeyi öğrenirsin. yürümeyi öğrenmek böyle bir şey.