ปมาของแปว

Sean 24/12 🍰🧡 Y.1 Chef de Pâtissier #USP_Commu

[ปมาของแปว @sean_USP]

#USP_Commu
Sean Atkins🍰🧡 Y.1 Chef de Pâtissier

"..." speech
*...* action / react
'...' thoughts
[...] on phone / texting
(...) owner

Check out my profile: https://t.co/uC2S0kbbKy

[ปมาของแปว @sean_USP]

@Rosalie_USP "โอ๊ย! ก็คุณเสนอแล้วผมต้องขออนุญาตด้วยเหรอครับ"

ถึงจะทำหน้าเหมือนลูกหมาหูตกเพราะถูกดุ แต่ฟังจากที่พูดก็รู้ว่าไม่ได้สำนึกสักนิด ฌอนวางคนตัวนุ่มนิ่มในอ้อมแขนให้ยืนเอง ไม่ได้แปลว่าเขายอมคลายกอดหรอกนะ

"แปลว่า ไม่อยากให้นวดด้วยสิ?" เขาเชยจูบไปตามขอบกราม "อีกนิดก็ถึงอ่างแล้วนะ"

[ปมาของแปว @sean_USP]

@Rosalie_USP ฟังเพลงนี้แล้วคิดถึงผมหน่อยสิครับ https://t.co/h288wGK7Lp

[ปมาของแปว @sean_USP]

@Rosalie_USP โน๊ตเล็กๆ ยื่นออกไปพร้อมเกยคางบนไหล่ผอม ในนั้นจดรายการของทั่วๆไปที่ต้องใช้ อย่างเบาะนอน ชามข้าว แปรงขน ของเล่น กระทั่งอาหารที่ขีดฆ่าทับไปทับมา

คงไม่ต้องบอกว่าหมอนี่ตั้งใจทำการบ้านขนาดไหน

[ปมาของแปว @sean_USP]

@Rosalie_USP อย่าว่าแต่ช้อปปิ้งเลย พลังเขาตอนนี้ล้นเหลือชนิดที่วิ่งไปกลับจีน-ฝรั่งเศสยังสบายๆ

"ผมจดลิสต์เอาไว้ด้วยนะ เผื่อคุณอยากเพิ่มอะไร"

ขายาวก้าวไวๆให้ทันคนตัวสูงที่เดินนำไปก่อน ดูไม่ออกเลยว่าตื่นเต้นกับว่าที่สมาชิกคนใหม่ในบ้าน แต่จะว่าอะไรได้ เขาเองก็ด้วย
+

[ปมาของแปว @sean_USP]

@Rosalie_USP ฟังแล้วก็สิ้นหวัง พวกเขามันเซนส์ตั้งชื่อห่วยกันทั้งคู่ได้ไง...

"แล้วคุณถือคติไม่เดตกับลูกจ้างเหรอครับ?"

เขาย้อน นึกอยากก้มลงจูบหน้าตาชวนมันเขี้ยวอีกหน ถ้าไม่ติดว่ารถที่ขับอยู่แพงกว่าฌอน แอตกินส์ทั้งชีวิต

รถคันหรูเลี้ยวเข้าซองจอด น่าเสียดายแค่ไม่กี่บล็อคเวลาจีบกันก็หมดลงซะแล้ว

[ปมาของแปว @sean_USP]

@Rosalie_USP "โอ๊ยๆๆ นี่หาเรื่องเจ็บตัวเหรอครับ" เจ้าแฟนเด็กโวยโวยวายน้ำตาเล็ด รอยนั่นคงอยู่บนไหล่เขาไปอีกอาทิตย์นึงแหง

"อุ้มบ่อยก็ใช่ว่าจะตัวเบาๆนี่ครับ" กระชับอีกคนให้ขึ้นมาย้วยบนบ่าดีๆ ตามด้วยเสียงฟาดดังเพี๊ยะ

แก้มก้นขาวโดนมือหยาบหวดซ้ำอีกทีเบาๆ ไปจนถึงอ่าง เหมือนทำโทษเด็กสามขวบไม่มีผิด

[ปมาของแปว @sean_USP]

@Rosalie_USP "คุณหมอที่นั่นใช้งานหวานใจผมหนักไปแล้ว ต้องโทรไปตักเตือนสักหน่อยละมั้ง"

เขาจุ๊บเบาๆที่หน้าผากคอยโอ๋เจ้าของเสียงเง้างอดบนโซฟา พอได้งอแงขึ้นมาแล้วอีกฝ่ายดูอายุถอยลงมาเกือบยี่สิบปี

"ก็ตามใจ แต่ไม่ใช่ทุกอย่าง" คนเด็กกว่ายักไหล่ เขาจับโรสล่อนจ้อนขึ้นพาดบ่า

สารภาพว่าหนักเอาเรื่องเลย

[ปมาของแปว @sean_USP]

@Rosalie_USP ซึ่งเจ้าหมอนี่ก็ทำมันทันทีที่ขึ้นไปจับพวงมาลัย พวงแก้มโรสโดนเขาทั้งบีบดึงทั้งพรมจูบจนขึ้นสีเลือดฝาด แถมยังทำผมยาวสีซีดกระเซิง

ก็ตั้งใจจะปลอบใจ แต่มันก็หนำใจสุดๆ

"งั้นก็จ้างผมสิครับ...จ่ายด้วยเดตกันตอนคุณว่างไง"

เขายักคิ้ว แล้วออกรถไม่รอคำตอบ มัดมือชกยังไงล่ะ🧡

[ปมาของแปว @sean_USP]

@Rosalie_USP "อ้อ ครับ มันก็หอมนมๆ น่าอร่อยดี--" หมอนี่ก็ตามน้ำแฟนตัวเองซะจนไม่รู้ตัว

"เดี๋ยวครับ ผมทิ้งเอาไว้ให้มันกินต่อน่า!? เห็นผมเป็นไอ้ตูบไปแล้วจริงๆเหรอครับ??" เจ้าตัวส่งเสียงดุไปอย่างนั้น พอเห็นหน้าตาน่ารักหมองลงก็ใจอ่อนอยู่ดี

เขาอดทนแทบตายที่จะไม่จับอีกคนฟัดหอมให้ยิ้มออก
+

[ปมาของแปว @sean_USP]

@Rosalie_USP ฌอนหรี่ตายกยิ้มซน เขาโน้มลงช้อนแขนสองข้างไว้บนหลัง คร่อมคนปวกเปียกไว้กับโซฟา ทำตัวเป็น ที่รองแขนบุด้วยกล้ามอย่างดี

"ครับๆ กำลังไงพาไปนี่ไง"

ไม่ว่าเปล่าพวงแก้มกับคอขาวๆถูกเขาฟัดแล้วฟัดอีก ขณะถือวิสาสะแกะกระดุม2-3เม็ดสุดท้ายบนเสื้อออกให้

"ผมชอบออกจะตายเวลาได้ตามใจคุณ"

[ปมาของแปว @sean_USP]

@Rosalie_USP เขาเลยทำอะไรไม่ได้มากไปกว่าหวังว่ามันจะจดจำฌอน แอตกินส์ ได้ด้วยเสียงพูดคุย

"จะมาอีกจนเบื่อเลย ได้ยินคุณหมอว่าแล้วนะ" เขาผลิยิ้มพลางกำชับขำๆ ราวกับทั้งคู่คุยกันเข้าใจ...ก็เป็นปมานี่นะ...

แล้วก็เป็นเขาที่กึ่งจูงโรสหลบออกมา ให้มันได้นอนต่อเงียบๆกับขนมอีกครึ่งก้อน

[ปมาของแปว @sean_USP]

@Rosalie_USP จำไม่ได้แล้วว่าโรสใช้มือไหนจับเจ้านั่นแล้วมาขยำขยี้หน้าเขาต่อ แต่ได้จุ๊บอยู่แบบนี้ใครจะสน

"ถ้าหวานใจผมว่าชื่อ มีทบอล มันดีกว่าศัพท์ในตำราผมก็ไม่ขัดหรอก" ฌอนปิดท้ายประโยคด้วยจูบโรสไวๆ แล้วให้อีกฝ่ายได้ร่ำลาขดสีน้ำตาลที่สุดมุมกรง
+

[ปมาของแปว @sean_USP]

@Rosalie_USP ดูยังไงเขาก็ตัวแห้งทุกตารางมิล แฟนอยู่บ้านทั้งทีเรื่องอะไรตานี่จะยอมอาบคนเดียวเหงาๆ

"คิดว่าพูดถึงอะไรครับคุณหมอ? คนสมองทึบที่สุดในฝรั่งเศสยังดูออกเลยว่าไม่กลัวแถมยังท้าทายผม"

หยิบแว่นมาสวมให้เป็นอย่างแรก ส่วนเสื้อผ้าที่หลุดรุ่ยอยู่...ก็เมินๆไปเถอะ

"ครับโรส แต่ไม่อาบก็อดนวด"

[ปมาของแปว @sean_USP]

@Rosalie_USP "ผมอยากเห็นคุณยิ้มแบบนั้นอีก...ทุกวัน ทุกวัน" เขาเว้นช่วง หันกลับไปมองตาสีอำพันคู่สวยหลังกรอบแว่น "...แต่ดันลืมว่าอะไรสำคัญที่สุด"

"คุณตัดสินใจถูกแล้วครับ ดีกับมันที่สุดแล้วล่ะนะ"

เขาแค่แตะข้างแก้มอีกฝ่ายเบาๆ มุมปากโค้งขึ้นเป็นยิ้มเจือจาง "ระหว่างนี้ผมจะได้ความรักเต็มที่ด้วยไง"

[ปมาของแปว @sean_USP]

@Rosalie_USP "อา กะแล้วเชียว..." ฌอนยิ้มแกนๆ ยกมือเกาท้ายทอยกลบเกลื่อน

"ไม่ใช่อะไรแบบนั้นหรอกครับ แค่...พอเห็นคุณตื่นเต้นเวลาพูดถึงมันแล้วผมก็คิดว่าจะดีแค่ไหนถ้าเราได้เลี้ยงมันจริงๆ"

ใช่ว่าเขาเด็กจนไม่ทันคิดว่าต้องยอมแลกและสละสิ่งไหนบ้าง สำหรับการต้องดูแลสักชีวิตในเวลาแสนสั้นของมัน
+

[ปมาของแปว @sean_USP]

@Rosalie_USP "ทำผมเกือบเชื่อแน่ะ" นักศึกษาต่างคณะเดินกึ่งเปลือยออกมาจากห้องน้ำ พันผ้าขนหนูรอบเอวอย่างหมิ่นเหม่

ฌอน แอตกินส์ปั้นน้ำเสียงผิดหวังปลอมสุดๆแบบไม่ปิดบัง

"คิดดีแล้วเหรอครับว่าจะยอมโกหกแย่กว่าผม?"

เขาหัวเราะส่ายหางที่มองไม่เห็นเข้าไปหาเจ้าของข้อความโต้ตอบกันบนsns

[ปมาของแปว @sean_USP]

@Rosalie_USP "...ถ้าคุณไม่คิดว่าเราเลี้ยงมันรอดคงไม่พามาหรอกผมเข้าใจถูกมั้ยครับ?" เขาเสียความมั่นใจหน่อยๆ หลังนึกย้อนไปว่าเคยคุยโม้ไว้ใหญ่โต

"อาจต้องใช้เวลาหน่อย แต่ผมเป็นลูกพี่เจ๋งๆให้มันได้นะ"

"พามันกลับบ้านเรากันเถอะครับ"

[ปมาของแปว @sean_USP]

@Rosalie_USP พยาบาลคนนั้นเดินหลบออกไปที่อื่น ปล่อยให้ทั้งคู่ตัดสินใจกันตามลำพัง

แล้วกลุ่มผมสีอ่อนเอนลงซบกับไหล่บางทันทีที่เธอหันหลังให้เหมือนตุ๊กตาถูกปล่อยลมออก เขารอให้มันถอยเข้าไปหลบใต้เงากรงตามเดิม พร้อมดันขนมที่เหลือครึ่งก้อนไปหยุดหน้ากรงให้มันกินเองเมื่อไหร่ก็แล้วแต่ที่อยาก
+

[ปมาของแปว @sean_USP]

@Rosalie_USP เอาไว้รู้เองดีกว่า ตอนที่ผมไป"อุ้ม"แล้วน่ะ

[ปมาของแปว @sean_USP]

@Rosalie_USP "รสนิยมเหลือขอจังเลยนะ" เขาหลุดหัวเราะน้ำเสียงค่อนขอดออกมาหลังเงียบฟังโรสเล่าอดีตดำมืดจบลง

ฌอนมองมันลังเลที่จะกินขนมจากมือเขาต่อให้หลังมือแตะพื้นอยู่หลายนาทีแล้วก็ตาม

"...มันกินเยอะเท่าผมหรือเปล่าครับ? เพราะนอกจากเรื่องค่าขนมก็ไม่มีเหตุผลให้ผมต้องปฏิเสธเลย"

[ปมาของแปว @sean_USP]

@Rosalie_USP ขึ้นอยู่กับว่าคุณจงใจพูดถึงแค่เรื่องอาบน้ำหรือเปล่า