Turkiye'de yasanan acilari uzaktan izlerken bile kendimden utaniyorum. 15 Temmuzda bogazi kesilerek oldurulen cocuklardan birinin sucsuz oldugu ortaya cikmis haberini okudum. Dogru oldugunu dair kanita dahil gerek yok. Oylesine yozlasmis bir toplum ki, cogu zaman kanita gerek yok
Kendince parasi olan insanlarin Turkiyede yasamak guzel ya demesinden tiksiniyorum. Kafalarini kuma gömmusler, her ölen kadinin ahi onlari bulsun istiyorum.
@sevdemiyorum Burda kotu niyet var. Sadece evi gosterip hicbisey demeseniz de olur. Bu insanlarin ihtiyaci var ki evi satiyorlar. Ayni durumda olsaniz size engel olmaya calissalar ne yapardiniz?
Bir ilişkide “sevilmek” için çok fazla mücadele etmeniz gerekiyorsa ve siz buna rağmen doğru yerde olduğunuza hala inanıyorsanız problem vardır. Ebeveynleriniz tarafından size sevilmenin ne demek olduğu ile ilgili yanlış sinyaller yüklenmiş olabilir. Sevmek, sevilmek ve bir ilişkiyi yürütebilmenin gerektirdiği sağlıklı düzeyde bir mücadeleden bahsetmiyorum elbette. “Sevilme mücadelesi” kendi içinde bir yandan huzursuzluk, hayal kırıklığı, öfke, tükenmişlik, değersizlik ve yetersizlik duygusu barındırıyorsa, “Ben ne istiyorum?” ya da “Bu ilişkide benim için de iyi bir şeyler var mı?” diye sormaksızın tüm kaynaklarınızı onu mutlu edebilmek için kullanıyorsanız, sevilme ile ilgili zaten baştan kaybettiğiniz bir savaşın içindesinizdir. Günün birinde her şeyin yoluna girmesini, o adamın ya da kadının yorgun ruhunuzu ödüllendirmesini beklersiniz. Belki de beklemezsiniz. Zaten sizin ��dülünüz onun mutlu olmasıdır. Tıpkı umutsuz bir çabayla sevgisi için mücadele ettiğiniz annenizin ya da babanızın yanında ürkek kalbinizle beklediğiniz yıllardaki gibi.