KJ

🐰🐇🤍

[ตามติดชีวิตAnimal @AnimalFW_TH]

แมวส้มถูกคุณหมอสั่งให้คุมอาหาร หลังตรวจสุขภาพแล้วพบว่าอ้วนระยะสุดท้าย เจ้าของเลยต้องเปลี่ยนมาใช้เครื่องให้อาหารอัตโนมัติแทน 😬

ด้วยความที่เครื่องมันให้อาหารแบบจำกัด แถมให้แบบเป็นเวลาอีก ทำให้เจ้าอ้วนนี่โมโหหิว เดินแวะไปขู่เครื่องให้อาหารทั้งวัน “ข้าว ส่งข้าวมาเดี๋ยวนี้นะ” เห็นแบบนี้แล้วก็อดเอ็นดูไม่ได้จริงๆ 🤣

#หมา #แมว #ทาสแมว #อาณาจักรสัตว์โลก #ตามติดชีวิตAnimal

[KJ @seceoll__]

เบื่อสังคมปั้นหน้าเลีย🦵

[3•P.H.🥂 @Piyanattha]

เขาบอกว่า เมื่อไหร่ที่รู้สึกเศร้า จงนึกถึงโปรตีนตัวเล็กๆเหล่านี้ที่ยังพยายามสุดตัวเพื่อทำให้เรา happy ให้มากที่สุด

แม้เราจะหดหู่ แต่สิ่งจิ๋วๆในร่างกายยังทำงานหนักไม่หยุด เพื่อให้เรามีชีวิตต่อไปได้ 🥹🫶

เพราะงั้นอย่าเศร้านาน เพราะยิ่งเศร้า เท่ากับร่างกายเรายิ่งทำงานหนักตามไปด้วย

[ชาเย้นหวาน ○% ˆ.ˬ.ˆ🌈✨️ @NunaxMx]

มีแมวจ้มบ้านหนัยเป้นลูกสาวบ้างงง ขอดูแรร์ไอเทมหน่อยย
©️®️ Guru Kindee

[The Momentum @themomentumco]

“ดื้อยาก็คือการใช้ยาไม่ได้ผล ไม่มียาที่จะรักษาเธอได้ ไม่ต่างจากในยุคกลางที่คนติดเชื้ออะไรก็ตายหมด และถึงมาติดเชื้อตอนนี้ หากคุณดื้อยาจนไม่มียาที่รักษาได้ก็ตายอยู่ดี ไปทำฟันก็อาจจะตายได้เพราะติดเชื้อแล้วมีเชื้อดื้อยาอยู่ในร่างกาย ไปทำศัลยกรรมแล้วเป็นแผลก็อาจจะติดเชื้อได้ ทำอะไรนิดๆ หน่อยๆ พอเข้าโรงพยาบาลให้น้ำเกลือทางสายยางที่จมูกก็อาจจะตายได้เพราะเชื้อโรคในร่างกายดื้อยา เธออยากจะอยู่ในความเสี่ยงติดเชื้อตลอดเวลาแบบนี้เหรอ”

ประโยคที่แฝงเร้นไปด้วยความน่าวิตกกังวลและน่าหวาดกลัว หากแต่ถูกพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นของ พิมพ์ลภัส ลี้กิจเจริญผล หรือที่หลายคนรู้จักเธอในชื่อ ‘ชินนี่’ นักวิทยาศาสตร์ผู้เชี่ยวชาญด้านระบาดวิทยาจีโนมจากมหาวิทยาลัยเทคนิคแห่งเดนมาร์ก (Technical University of Denmark: DTU)

นั่นเป็นเพราะ สำหรับนักวิทยาศาสตร์หญิงคนนี้ การสื่อสารให้คนตระหนักรู้ถึงความร้ายแรงของเชื้อโรคดื้อยา เป็นหนึ่งในวาระที่สำคัญ ไม่แพ้กับวาระอื่นๆ ในชีวิตส่วนตัว เธอจึงเดินทางข้ามน้ำข้ามทะเล นำเอาผลวิจัยที่ทำในประเทศไทย ประเทศที่เธอบอกว่ารักเหมือนกับพ่อแม่ มาเผยแพร่ ในวันที่คนไทยจำนวนมากยังไม่เข้าใจว่า ‘ดื้อยา’ คืออะไร ไปจนถึงเข้าใจเพียงด้านเดียวว่า เพราะกินยาไม่ครบและกินบ่อย จึงดื้อยา

แต่ ‘คุณภาพชีวิต’ ที่แตกต่างกันอย่างสุดขั้วในประเทศไทยเอง กลับมีผลต่อการดื้อยาอย่างชัดเจน ในชุมชนที่มีคุณภาพชีวิตต่ำ มีหนี้สิน รายได้น้อย มีโอกาสติดเชื้อโรคดื้อยาสูง ขณะเดียวกัน ผู้ที่มีคุณภาพชีวิตที่ดีกว่ากลับมีโอกาสน้อย และจะเป็นไปไม่ได้เลยที่เราจะรับทราบข้อมูลนี้ หากว่าชินนี่ไม่ได้เริ่มทำวิจัยร่วมกับนักวิทยาศาสตร์ไทย ลงทุนเก็บของเสียจากคนในชุมชนที่มีความแตกต่างด้านคุณภาพชีวิต และใช้เวลา 2 ปีเพื่อวิเคราะห์ผล

เพราะชินนี่ไม่อยากได้ยินคำว่า มีคนรอบตัวเธอต้องตายเพราะติดเชื้อในกระแสเลือด

ชินนี่ไม่อยากถูกเรียกตัวกลับมาเพื่อช่วยเรื่องเชื้อดื้อยาอีกครั้ง ในวันที่เธอเกษียณจากงานไปแล้ว

และชินนี่ไม่อยากเห็นใครต้องจากไปเหมือนกับก๋ง (ปู่) ของเธอ ที่ภูมิคุ้มกันในร่างกายไม่สามารถต่อสู้กับเชื้อโรคได้

ดังนั้น เธอจึงยอมอดหลับอดนอน ซึ่งผิดวิสัยปกติของชีวิตคนที่ชื่อพิมพ์ลภัส และขึ้นทำหน้าที่บนเวที FaraTALK 2026 ‘Humans of Science-มนุษย์วิทย์’ แม้จะได้รับบาดเจ็บจากอุบัติเหตุที่เกือบจะทำให้เธอต้องนั่งวีลแชร์ขึ้นเป็นสปีกเกอร์ เพื่อพูดในสิ่งที่เธอรู้ และสิ่งที่เธอเห็นจากการทำงานวิจัยของเธอ ด้วยความหวังเล็กๆ ว่า คนไทยจะได้ไม่ตายเพราะติดเชื้อโรคดื้อยา

ในบทสัมภาษณ์นี้ จึงไม่ใช่เพียงแค่การเล่าตัวตน และเส้นทางของพิมพ์ลภัสกับการก้าวเข้าสู่แวดวงวิทยาศาสตร์ แต่จะเป็นอีกบทความหนึ่งที่เป็นตัวกลางให้นักวิทยาศาสตร์หญิงได้สื่อสารถึงคนไทย ไม่ใช่เพื่อให้หวาดกลัว หากแต่ให้ตระหนักรู้และเตรียมตัวรับมือ ไปจนถึงสื่อสารไปยังผู้มีส่วนเกี่ยวข้องได้รับทราบว่า พวกเขาต้องพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้คน ก่อนที่ประชาชนจะกลายเป็น ‘เหยื่อ’ ของเชื้อโรคดื้อยาในอนาคต

อ่านบทความ คนจนมีเชื้อโรคดื้อยามากกว่าคนรวย สิ่งที่ ชินนี่ พิมพ์ลภัส ค้นพบจากการทำวิจัยในกรุงเทพฯ ได้ทาง https://t.co/JF6FIJTgZC

#TheMomentum #CloseUp #ชินนี่พิมม์ลภัส #พิมพ์ลภัสลี้กิจเจริญผล #FaraTALK #FaraTALK2026 #นักวิทยาศาสตร์ #ชินนี่ #ไกลบ้าน #มนุษย์วิทย์ #เชื้อดื้อยา #วิทยาศาสตร์ #ระบาดวิทยา

[Merryweather @youarewhatuluv]

One Day in Lamphun 🌿✨เมืองเล็ก ๆ ที่ใช้เวลาได้ทั้งวันแบบไม่รีบ

📍Judy Home จ.ลำพูน🪿
คาเฟ่บรรยากาศอบอุ่นที่เหมาะกับการใช้เวลาช้า ๆ ในวันหยุด ภายในพื้นที่มีทั้งดนตรีสด เวิร์กช็อป และร้านงานคราฟต์ให้เดินเล่นอยู่บริเวณเดียวกัน 🎶🧶🫶🏻 มานั่งฟังเพลง จิบกาแฟ หรือทำเวิร์กช็อปเพลิน ๆ ก็ได้เลย

[Tarot to youuuu @TarotYouuuu]

มึง คนไทยเป็นคนตลกมาก เจ้านายบอกว่าตอนทำงานอย่าปล่อยให้ตัวเองว่าง ลูกน้องเลยปั้นน้ำพริกกัน ปั้นออกมาสวยด้วยนะ คนไทยไปเรื่อยสุดๆเลย กูชอบมากจริงๆ 555555555555

[🎀🐰🌹🐻🐸🐶🐈‍⬛🐬 @TifFaNy_9member]

ฉันฟังฉันก็อึ้งเหมือนกับพิธีกรเลยจ๊ะ แล้วฉันก็รู้สาเหตุแล้วว่าเวลารถไฟจะมาทำไมไม้กั้นเหมือนไม่กล้าลงสุดสักที วันนี้ได้เฉลยละ

- ถ้าพนักงานเครื่องกั้นจะเอาเครื่องกั้นลง แล้วรถวิ่งผ่านไปผ่านมา ถ้าเอาเครื่องกั้นลง แล้วถ้าเกิดรถฝ่าไปชนและกระแทกที่กั้น พนักงานก็ต้องรับผิดชอบความเสียหาย
- ถ้าเกิดความเสียหาย พนักงานเครื่องกั้นก็ต้องชดใช้ค่าเสียหาย
- ถือว่าพนักงานเครื่องกั้นไม่ระมัดระวัง
- ถ้าคนฝ่าตอนเอาเครื่องกั้นลงแล้วมาทำให้เสียหายพนักงานก็ต้องไปไล่หาหลักฐานเองทั้งหมด
- พนักงานต้องจำทั้งทะเบียนรถ สีรถเพื่อไปแจ้งความด้วยตัวเอง
- เวลามีรถจอดขวางพนักงานก็ไม่กล้าเอาที่กั้นลง เพราะถ้ารถเสียหายพนักงานต้องรับผิดชอบ มีฐานความผิดเอาเครื่องกั้นลงไม่ระมัดระวัง

[𝒂𝒏𝒐𝒕𝒉𝒆𝒓  @Jasmindays]

ท้องฟ้า
ตอนไปเที่ยว vs ตอนไปซื้อกับข้าวแถวบ้าน

[ลิงป้าลูซี่👠 @1996percent]

เหมือนไฟไหม้รถบัส ยกเลิกทัศนศึกษา รถไฟชน ยกเลิกวิ่งรถไฟ เพี้ยนมากอิดอก สมกับเป็นประเทศด้อยพัฒนา กระทรวงอิหนุคิดการแก้ปัญหาแต่ละอย่างเหมือนคนไม่มีสมองคิด

[beerboy  @ibeerboy]

รัฐที่ฉลาดจะไม่ตัดขนส่งสาธารณะออกจากระบบ

[ชลน แมวส้มแท้ๆ 🐱 @chaleenajaja]

ฉันที่กำลังพาตัวเองไปทำงาน

[shin_jin : Jip’s @shin_jin]

คือสิ่งนี้กระทบกับประชาชนมากๆ หลายๆคนใช้การเดินทางด้วยรถไฟในการไปทำงาน เด็กลาดกระบังใช้เดินทางไปกลับเวลาไปเรียน การแก้ปัญหาที่ถูกต้องคือ ไม่ให้รถจอดขวางรางรถไฟ ไม่ใช่กำจัดรถไฟออกอ่ะ
กรณีนี้รถไฟไม่ผิดด้วยซ้ำ ก็รถไฟมาตามราง รถเมล์ไปขวางเองอ่ะ
#รถไฟชนรถเมล์

[july @moonchildandsun]

Trigger Waring: ที่แคบ, น้ำลึก

2. นักดำน้ำฟินแลนด์ไม่ได้ฝึกดำน้ำหลักๆในทะเลเปิด แต่ฟินแลนด์มีเหมืองถ่านหินขนาดใหญ่ที่จมน้ำอยู่เป็นจำนวนมาก พวกเขาจึงฝึกดำน้ำกันในเหมืองถ่านหินที่ทั้งลึกมาก (60-100 เมตร) มีห้องต่างๆซับซ้อน และไม่มีแสงสว่างส่องถึง ทำให้พวกเขาคุ้นเคยกับอุณภูมิของน้ำที่ลดต่ำ ภาวะไร้แสงสว่าง และการดำน้ำที่มีสิ่งกีดขวางซับซ้อน

[🚄 Ham ハム เนิร์ดรถไฟ @hamzterzkub]

อยากเล่าเรื่องรถไฟชานเมืองอะ แกอ่านได้นะ ยาว เป็นเทรด คือไม่ได้ซื้อติ๊กฟ้าไง ไม่รู้จะซื้อทำไม เลยทวิตได้แค่สั้นๆ เริ่มนะ

เราเป็นคนนึงที่ใช้รถไฟชานเมืองเข้าไปทำงาน จากมักกะสัน - หัวลำโพง ราคา 2 บาท ถ้าใช้ตั๋วเดือนจะเหลือเที่ยวละ 1.75 บาท ใช้เวลาแค่ 15 นาที (1)

[july @moonchildandsun]

ไม่ค่อยเห็นข่าวนี้ใน feeds ขออนุญาตมาสรุปให้อ่าน เผื่อใครตามอยู่

ข่าวนี้ดังมาก เพราะเป็นอุบัติเหตุทางการดำน้ำที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของมัลดีฟส์ คือเมื่อวันที่ 14 พค ที่ผ่านมา มีกลุ่มนักดำน้ำประสบการณ์สูงชาวอิตาลี 5 คนสูญหายระหว่างดำน้ำลึกในจุดดำน้ำ Devana Kandu ซึ่งเป็นภูมิประเทศใต้น้ำที่ซับซ้อนและอันตราย เพราะมีหุบเหวลึก 200 เมตร แต่มันมีจุดำน้ำที่พวกที่ชอบดำน้ำถ้ำใต้ทะเลอยากไปกันด้วย

แต่ความลึกระดับที่ทางการมัลดีฟอนุญาติ และปลอดภัยในการดำน้ำสำรวจสำหรับคนทั่วไปคือ 30 เมตร แต่ปากถ้ำนี้ มันอยู่ที่ระดับความลึก 55-60 เมตร

ปัจจุบันเรายังไม่รู้ว่า ทำไมนักดำน้ำกลุ่มนี้ถึงฝ่าฝืนข้อห้ามดำลงไปถึงปากถ้ำ (ทางการจะทำการสืบสวนต่อไป) แต่วันนี้ได้มีการกู้ร่างครบทั้ง 5 ร่างแล้ว โดยร่างแรก เจอตั้งแต่วันแรกที่สูญหาย พร้อมถังออกซิเจนที่ว่างเปล่า โดยร่างแรกติดอยู่บริเวณปากถ้ำห้องที่ 1

[i.amPPLE4cute @pchanybbaekh]

พี่บอล-พี่ยอด ไหนพาปัง เอาคลิปทางข้ามรถไฟญี่ปุ่นมาให้ดู ระบบ+วินัยดีมากจริงๆ สุดท้ายทุกอย่างมันก็วนไปที่ต้องแก้ที่โครงสร้างอ่ะ ปะผุไปวันๆก็ได้ผลลัพธ์แบบเดิมๆ
.
cr: ดูคลิปเต็มที่ช่อง Ball-Yod ไหนพาปัง https://t.co/77H7Amuq2S

[🎀🐰🌹🐻🐸🐶🐈‍⬛🐬 @TifFaNy_9member]

ผลจากกล่องดำของ #รถไฟ ออกมาแล้ว
- รถไฟวิ่งเข้ามาปะทะรถเมล์ ด้วยความเร็ว 35 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
- หยุดรถด้วยการใช้ emergency brake ก่อนจุดปะทะประมาณ 100 เมตร
- เท่ากับว่า คนขับเริ่มเหยียบเบรกตั้งแต่ 100 เมตรก่อนหน้านั้น และต้องหาทุกวิถีทางเพื่อหยุดรถ หรือขยับตัวรถไม่ได้
- แต่หยุดช้าเกินไปจนเกิดเหตุการณ์ขึ้น
- ระบบอาณัติสัญญาณไม่ผิดปกติ ไม่บกพร่องยังทำงานได้อยู่
เพียงแต่ไม้กั้น ไม่สามารถลงกั้นการจราจรได้ และคนขับรถไฟควรจะหยุด แต่หยุดช้าเกินไป
- การหยุดขบวนรถไฟ โดยเฉพาะขบวนที่บรรทุกตู้คอนเทนเนอร์ ซึ่งมีน้ำหนักนับพันตัน การหยุดรถที่มีโมเมนตัมหรือมีน้ำหนักจำนวนมาก ต้องใช้ระยะทางประมาณเกือบ 2 กิโลเมตรในการเบรก
- ดังนั้นเป็นไปไม่ได้ที่จะหยุดรถได้ทันในระยะเพียง 100 เมตร

#รถไฟชนรถเมล์

[toonee😇 @Toonee8008]

🇲🇻 โศกนาฏกรรมถ้ำใต้น้ำมัลดีฟส์ 2026 จากทริปในฝัน สู่ภารกิจกู้ภัยที่สะเทือนใจสองทวีป 🌊

เรื่องราวนี้กำลังถูกเปรียบเทียบกับเหตุการณ์ "13 หมูป่า" ของไทย แต่จุดที่ต่างกันและน่ากลัวกว่า คือนี่คือ "ถ้ำในทะเลลึก" ที่สลับซับซ้อนและมีแรงกดดันมหาศาล

🔴 จุดเริ่มต้น: รวมพลยอดฝีมือระดับโลก
ต้นเดือนพฤษภาคม 2026 เรือยอร์ชหรู “Duke of York” ออกเดินทางพร้อมนักประดาน้ำฝีมือฉกาจชาวอิตาลี 5 คน ทุกคนไม่ใช่แค่นักท่องเที่ยว แต่คือ "ระดับอาจารย์" ทั้งนักชีววิทยาทางทะเล, ศาสตราจารย์จากมหาวิทยาลัยเจนัว และครูสอนดำน้ำที่มีประสบการณ์สูง ซึ่งตั้งใจลงไปสำรวจระบบนิเวศในจุดที่น้อยคนนักจะเข้าถึง

🔴 Devana Kandu: สุสานใต้น้ำที่สวยงามแต่แฝงด้วยอันตราย
จุดที่กลุ่มนี้เลือกลงคือ Devana Kandu ในเขตวาวูอะทอลล์ (Vaavu Atoll) ซึ่งเป็นจุดดำน้ำเชิงเทคนิค (Technical Diving) ที่โหดหินที่สุด:
📍 ความลึก: ปากทางเข้าถ้ำอยู่ที่ 55–58 เมตร (เกินขีดจำกัดนันทนาการที่ 30 เมตร)
🕸️ ความซับซ้อน: โครงสร้างถ้ำยาวกว่า 200 เมตร มีโถงแยกหลายชั้นเหมือนเขาวงกต
⚠️ คำเตือน: ในวันเกิดเหตุมีประกาศ "ธงเหลือง" เนื่องจากกระแสน้ำเชี่ยวและคลื่นลมแรง แต่ทีมตัดสินใจเดินหน้าต่อ

🔴 วินาทีหายสาบสูญ และการเผชิญหน้ากับความจริง
14 พฤษภาคม 2026 คือวันสุดท้ายที่มีคนเห็นพวกเขา กลุ่มนักดำน้ำหายเข้าไปในความมืดมิดใต้ทะเลลึกและไม่กลับขึ้นมาตามกำหนด จนกระทั่งช่วงเย็น เจ้าหน้าที่กู้ภัยพบร่างแรกคือ จานลูกา เบเนเดตตี ภายในโถงถ้ำแห่งที่สอง
เบาะแสสำคัญ: ถังอากาศของเขาสภาพ "ว่างเปล่า" บ่งบอกว่าเขาพยายามต่อสู้เพื่อหาทางออกจนลมหายใจสุดท้าย

🔴 โศกนาฏกรรมซ้ำซ้อน: การเสียสละของวีรบุรุษ
ภารกิจค้นหาเป็นไปอย่างยากลำบาก ทัศนวิสัยใต้น้ำเกือบเป็นศูนย์ และความลึกระดับนี้ทำให้นักประดาน้ำกู้ภัยมีความเสี่ยงสูง จนกระทั่งเกิดเรื่องเศร้าเมื่อ จ่าสิบเอกโมฮาเหม็ด มาห์ดี หน่วยกู้ภัยของมัลดีฟส์ ต้องเสียชีวิตลงระหว่างปฏิบัติหน้าที่ ยิ่งย้ำชัดว่านี่คือภารกิจที่อันตรายที่สุดเท่าที่เคยมีมา

🔍 วิเคราะห์สาเหตุ: เกิดอะไรขึ้นในถ้ำมืด?
แม้จะยังไม่มีข้อสรุปอย่างเป็นทางการ แต่ผู้เชี่ยวชาญคาดการณ์ไว้ 5 ประเด็นหลัก:
1Lost Line (หลงทาง): ในถ้ำที่ลึกและกระแสน้ำแรง หากหลุดจากเชือกนำทางหรือตะกอนฟุ้งกระจายจนมองไม่เห็นทางออก ความตื่นตระหนกจะทำให้อากาศหมดเร็วขึ้นทวีคูณ
2Oxygen Toxicity: การใช้ก๊าซผสม (Nitrox) ในความลึกเกิน 50 เมตร มีความเสี่ยงสูงที่จะเกิดอาการชักหรือหมดสติเฉียบพลัน
3Nitrogen Narcosis: ความลึกระดับนี้อาจทำให้เกิดอาการ "เมาไนโตรเจน" จนขาดสติสัมปชัญญะในการตัดสินใจ
4อุปกรณ์ขัดข้อง: ในสภาพแวดล้อมที่รุนแรง แม้อุปกรณ์ที่ดีที่สุดก็อาจทำงานผิดพลาด
5ฝ่าฝืนข้อกำหนด: ทางการมัลดีฟส์กำลังสอบสวนว่า เหตุใดจึงมีการอนุญาตให้ดำน้ำลึกเกินมาตรฐานในวันที่สภาพอากาศเลวร้าย

⚖️ สถานะปัจจุบัน
ขณะนี้ทางการมัลดีฟส์ได้สั่ง ระงับใบอนุญาตเรือ Duke of York และอัยการจากกรุงโรมกำลังเข้ามาร่วมสอบสวนร่วมกับกระทรวงการต่างประเทศ เพื่อหาสาเหตุที่แท้จริงและกู้ร่างนักดำน้ำที่เหลือซึ่งคาดว่าติดอยู่ในโถงถ้ำชั้นที่สาม

"ความสวยงามของโลกใต้น้ำ มักมาพร้อมกับราคาที่ต้องจ่ายหากประมาทเพียงวินาทีเดียว" 🖤

#MaldivesTragedy2026

[Norman @Johny_Smily]

“คนเราลืมแฟนเก่าได้จริงไหม?”

คำถามนี้อาจดูเหมือนประโยคธรรมดาในบทสนทนาเรื่องความรัก แต่ในทางจิตวิทยา มันคือคำถามใหญ่เกี่ยวกับ “ระบบความผูกพันของมนุษย์” ว่าความสัมพันธ์หนึ่ง เมื่อสิ้นสุดลงแล้ว มันจบลงจริงหรือเพียงแค่เปลี่ยนรูปแบบการดำรงอยู่ในใจเราเท่านั้น

งานวิจัยเรื่อง The Long-Term Stability of Affective Bonds After Romantic Separation: Do Attachments Simply Fade Away? ของ Jia Y. Chong และ R. Chris Fraley

ผลการศึกษาพบว่า สำหรับคนส่วนใหญ่ ความผูกพันหลังการเลิกราจะค่อยๆ ลดลงตามเวลา แต่ไม่ได้หายไปทันที โดยจุดกึ่งกลางของการเปลี่ยนผ่านนี้อยู่ที่ประมาณ 4 ปี หลังความสัมพันธ์สิ้นสุดลง

กล่าวอีกแบบคือ สมองและอารมณ์ของมนุษย์ใช้เวลานานมากในการเปลี่ยนใครสักคนจาก “ศูนย์กลางทางอารมณ์” ให้กลายเป็นเพียง “บุคคลในความทรงจำ”

สิ่งนี้อธิบายได้ว่าทำไมหลายคน แม้จะเลิกกันไปนานแล้ว แต่ยังมีบางช่วงเวลาที่อีกฝ่ายย้อนกลับมาในความคิด บางคนฝันถึงแฟนเก่าโดยไม่ได้ตั้งใจ บางคนเผลอเปรียบเทียบคนใหม่กับคนเดิม หรือบางคนยังรู้สึกใจสั่นเมื่อได้ยินชื่อหรือกลิ่นที่เชื่อมโยงกับอดีต ทั้งหมดนี้ไม่ได้แปลว่าพวกเขา “อ่อนแอ” หรือ “ยังไม่ move on” เสมอไป แต่อาจเป็นเพราะระบบความผูกพันของมนุษย์ไม่ได้ถูกออกแบบมาให้ลบใครออกไปได้เหมือนการลบไฟล์ในคอมพิวเตอร์

งานวิจัยยังพบอีกว่า ความผูกพันนี้จะคงอยู่ยาวนานขึ้นในคนที่มีลักษณะ anxious attachment หรือคนที่กลัวการถูกทอดทิ้ง ต้องการความมั่นคงทางอารมณ์สูง รวมถึงในกรณีที่ยังติดต่อกับแฟนเก่า ยังติดตามกันผ่านโซเชียลมีเดีย หรือเคยมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งมากเป็นพิเศษ

น่าสนใจว่า งานวิจัยชิ้นนี้แยกความแตกต่างระหว่าง “การยังมีความผูกพันทางอารมณ์” กับ “การอยากกลับไปคบ” ออกจากกันอย่างชัดเจน เพราะหลายคนไม่ได้ต้องการรีเทิร์นความสัมพันธ์อีกแล้ว แต่ในระดับลึกของจิตใจ อีกฝ่ายยังคงเป็นบุคคลสำคัญในระบบอารมณ์ของพวกเขาอยู่

ท้ายที่สุด งานวิจัยนี้อาจกำลังบอกเราว่า การเติบโตหลังความสัมพันธ์จบลง ไม่ได้หมายถึงการไม่มีความรู้สึกเหลืออยู่เลย แต่อาจหมายถึงการที่อีกฝ่ายไม่ได้เป็น “ศูนย์กลางของระบบอารมณ์” ของเราอีกต่อไป แม้ร่องรอยบางอย่างจะยังคงอยู่ก็ตาม

งานวิจัยต้นฉบับ: https://t.co/AD3xwO0dHT