Ah be abim.. Hani var ya her masalın başında “bir varmış bir yokmuş” diye. İşte tam olarak öyle. 30 yıl geçirdik ama 2 yıllık yokluğun dünyalara bedel oldu. Bir vardın bir yoktun sanki.
Bir varmış bir yokmuş..
Ne çok hayalimiz vardı annenle 1.yaş gününde.. Yapmak istediğimiz, hayal ettiğimiz ne çok şey vardı.. Ben en çok hala olmayı beklemiştim oysa ki.. Baban isteyeceği şeylerin ne çok planını yapmıştı “halasın sen sonuçta” diyerek..
Biliyorum ki bu fani dünyada gözünden kıskanan baban, canından çok seven annenle en güzel yerde en güzel köşedesin. Belki benim hiç tanımadığım seninle aynı yaşta olan halan da yanında.. Kısa da olsa bana bu mutluluğu yaşattığın için teşekkür ederim güzel kızım..
40 gün..
Sesinizi duymayalı 40 koca gün..
Ailenin ne demek olduğunu sizinle öğrendim, birbirini bu kadar çok seven eşi, anneyi, babayı sizde gördüm.
Ölüm bile ayıramadı sizi.
Toprak beni bağrına bastığında, en güzel yerde yine kardeşiniz olucam. Doyamadığım halalığı yapıcam.