Üç yıllık evden çalışma hayatım yarın itibariyle sonlanıyor. 2026 ikizlerin yılı dediler, iyi gelecek dediler, para dediler, mutluluk dediler yine olmasını beklediklerim değil olmaması gereken şeyler oluyor
Geçen gün biri şöyle demişti: "Çocuklarınız artık size bağımlı olmayan yaşa geldiklerinde, geriye onlarla kurduğunuz veya kuramadığınız ilişki kalır." Hakikaten de öyle… büyütmek başka, bağ kurmak bambaşka bişey…
Gizli depresyon çok yorucudur. Çalışıyorsun, şaka yapıyorsun, ailenle ilgileniyorsun ama zihinsel olarak çökmüşsün. İçinde bir boşluk hissi var ve bunu hiç kimse bilmiyor.
Uyanıp telefona gelen bildirimlere bakarken, bir an idrak edemeyip kalakalmıştım 6 Şubat’ta. O günden beri sabahları bildirimlere korkarak bakıyorum. Zaman geçiyor ama bazı şeylerin acısı geçmiyor.
Herkesin bir “s*kerim böyle işi” noktası vardır. O noktaya gelince insan, tüm korkularının üzerini bir kalemde çizer atar. Sevdiklerinizi o noktaya getirmeyin. Gitmez, gidemez sanmayın. Anladığınızda geç kalmış olursunuz.