Carrefour, içki satışını bitirmesinin yanı sıra mizah dergilerini de şubelerinde bulundurmayacakmış. Bunun çok basit bir çözümü var. Dirayetli olup bir daha Carrefour'dan alışveriş yapmamak. Bir insanın yaşam tarzına savaş açan bir yeri kendi parasıyla finanse etmemesi lazım.
Karatepe Yüksek Güvenlikli Ceza İnfaz Kurumu’ndan selamlar.
Size bu satırları hemen yan hücremden gelen “Aşkın mapushanee, içindee ben mahkum” dizeleri eşliğinde yazıyorum.
Bir düzeltmeyle başlayayım; tanımadığım ve görüşmediğim bir avukat “Deniz bizi unutmayın dedi ” gibi bir bilgi yaymış. Ne böyle bir duygum var ne de öyle bir talebim oldu. Aksine sürekli beni paylaştığını öğrendiğim arkadaşlarıma şu mesajı yolladım: “Abartma be king, yaz böyle geçmez.” Hazır hayatımın ilk tekzibini yapıp kendimi bir şey sanmışken hız kesmeden ikinciyi de yapayım. Biraz gecikmeli olacak ama tutuklandığımı öğrenince söylediğim “neşemizi çalamazlar” mesajını tırnak içinde olduğunu vurgulayarak söylemiştim. Nöşömözü çolomozlor gibi. Ama adliyeden Twitter’a ulaşana kadar yolda ironik tırnaklar kaybolmuş. Bana bu haberler geç geldiği için özetle şöyle diyebilirim; romantik, arabesk ya da talepkar bir cümle duyarsanız bilin ki doğru değildir. Çünkü ruh halim — olumlu anlamda — üçünden de uzak.
Evet, Çorlu’da birinci ayımı doldurdum. Ankara, Çorum, Antalya ve İstanbul’dan sonra en çok vakit geçirdiğim şehir Tekirdağ oldu. Beş Şehir’i tamamladım. Gelirseniz gezdiremem ama şehrimizin en çok ziyaret edilen noktası olan cezaevine çoğu Tekirdağlıdan daha hakimim. En iyi köfteciyi herkes bilir.
Moralim yerinde, sağlığım iyi. Bir ay boyunca kötü hissettiğim tek bir an bile olmadı. Tabii ki cezaevi romantize edilebilecek bir yer değil. Bunu herkes bilir. Monopoly’de bile kodese girince sinir krizi geçiren arkadaşlarım oldu. Yine de adettendir, benden de duyun; cezaevine girmeyin mecbur kalmadıkça.
Aile, arkadaşlar, iletişim ve seyahat özgürlüğü, gözetlenmediğim bir oda, güneş, sahne, sokakta yürümek gibi mahrumiyetlerin yanında önemini burada anladığım şeyler de oluyor. Klavye ve bıyık makası benim için önemliymiş. Klavyeye hazırlıklıydım ama bıyık makası sürpriz oldu. Berber prosedürünü öğrenene kadar bıyıklar ağzımı kapattı. Kantin listesinde olmamasına rağmen şansımı deneyip “Bıyık makası?” diye dilekçe yazdım; cevap verilmeyen tek dilekçem oldu. Bir filmde dev makası olan bir adam gördüm. Çok özendim. Hayatımda ilk kez canım makas çekti. Neyse ki bıyığım Türkiye’de övgü alabileceği en kritik kişiden övgü aldı; ziyarete gelen Erkan Baş’tan.
Özetle cezaevine girmemeye çalışın ama işinizi olması gerektiği gibi yapmanın karşılığı buysa en huzurlu uykular burada uyunuyor. Sonraki gün yapacak işinizin ya da verilmiş sözünüzün olmaması da cabası.
Kaldığım cezaevi “Kuyu Tipi” olarak biliniyor. Bu konuda uzmanların, avukatların ve uzun süre tecrübe etmek zorunda kalmış insanların yazdıklarını okumanızı tavsiye ederim. Benim kısa süreli gözlemim; güneşsizlik, havasızlık ve sosyal izolasyonun kalıcı fizyolojik ve psikolojik zararlar vermesi kaçınılmaz. Sayımlar dışında insan sesi duymadan günleri, haftaları geçen mahkumlar var. Cezaevi deyince aklımızda canlanandan çok daha yalnızlaştıran bir sistem.
Ben belki kısa süreli olacağını umduğum için dışarıda da bazen yaptığım goblin moduna geçerek şimdilik uyum sağladım. Ama öğlen 7 metrelik duvarları olan avluda yüzüme gelsin diye güneşle köşe kapmaca oynamam gerekiyor. Yolu bir şekilde bu kuyuya düşen güvercin* ve dev çekirgeler duvarları aşamadıkları için benimle beraber kalıyorlar, haklarında CİMER şikayeti olmamasına rağmen. Yalnız hissettirmiyorlar. Gönderdiğiniz kitap kargoları ve şimdiden plastik komodinimin iki çekmecesini dolduran mektuplar hayatımdaki en kalabalık zamanımı yaşamamı sağladı hücrede. Hepsini okudum mektupların, kalışım uzarsa cevap da yazacağım. Yakın arkadaşlarımdan “Niye cevap yazmıyorsun şerefsiz, bu sefer turnede olmadığını hepimiz biliyoruz” tarzı mektuplar gelmeye başladı. WhatsApp’tan kurtuldum, bu sitemden kurtulamadım. Kitap hediyeleri ve mektuplarla memurlara ek mesai çıkardık. Size de, şikayet etmeden hızla yardımcı olan memurlara da teşekkürler.
Düzenli ziyarete gelen avukatlar da nefes oluyor. Cezaevinin yıldızları onlar. Ton balığını cezaevi kantinine ekleten avukatla tanıştım, çok heyecanlandım. Burada Oğuzhan Uğur’dan daha popüler. Dışarıya dair haberleri de onlardan alıyorum.
Okul arkadaşlarım başta olmak üzere dışarıda destek olan, dayanışma gösteren herkese de çok teşekkürler. Sabah 8 sayımlarında memurlar gelene kadar uyanık kalabilmek için “Bugün kim tutuklandı” temalı programlar izlemeye alışmışken, bir sabah ODTÜ Mezuniyet pankartlarıyla uyandım. Gözlerim doldu ilk kez. İyi ki varsınız. Athena Gökhan’ın törende benle ilgili yaşadığı kafa karşılığına çok güldüm. Sansürcü Punkçı da Türkiye’ye kısmetmiş.
Anarchy in THE UK
AcunMedya in Turkey
Böyle diyorum ama NATO ve Dünya Kupası bittiğinden beri Masterchef izliyorum. Açar açmaz orada da bir Karadenizli kazandı. Bütün ülkeyi kısık ateşte karadenize ettiler. (Deniz içerde şimdi ne şaka malzemesi biriktirmişsindir? Aynen kardeşim ful böyle notlar alıyorum, özür.) Burçin ve Tolğa favorim.
İlk hafta ülkeme dair moral tazelemek için Aktroll kanalları izledim; NATO Zirvesi Özel. Programlarda önce bana sövüp ahlak dersi veriyorlardı, sonra Donald Trump övüyorlardı, Türkiye için büyük şansmış varlığına duacılar. Ben de dersimi aldım.
“Değerleri aşağılayan komedyen” den, “Değerli dostum”a terfi etmek için eksiklerim:
- Epstein ile kanka olmak
- Gazze’yi Netanyahu ile birlikte tatil köyü yapma vaadi
Bir kelime şakası ve bir didaktik çıkış yaptığıma göre aylık güncellememi sonlandırabilirim. Hala kararlıyım, Moby Dick’i bitireceğim. Geçen öyle yazdım ama elime geçmedi henüz. Diğer kitaplar geldi, Moby Dick hala kontrolde. Cezaevi okuma komisyonu da bitiremiyor, bela bir kitap. Aslında cezaevi kütüphanesi çok iyi, Chomsky bile var. Belki o da Epstein kontenjanından girmiştir.
(*) 2 haftadır benimle yaşayan güvercin Leo ile tanıştığımız günün öyküsünü yazdım, Uğur Gürsoy Uykusuz Ağustos sayısında çizdi. Benim yerime de okuyun, buraya Uykusuz sokamıyormuşuz.
Söyleyeceklerim bu kadar, iyi günler.
Partimizin dayanışma kampanyasına destek olmak isteyen vatandaşlarımız sahte bağış hesapları üzerinden dolandırılmaya çalışılmaktadır.
Bağış yapmadan önce mutlaka adresi kontrol etmenizi ve resmi hesaplarımız dışında yapılan hiçbir bilgiye itibar etmemenizi önemle rica ederiz.
YENİ Parti tek resmi bağış sayfamız: https://t.co/Ek4VYuiMoA
#YeniDayanışma
Tarihte; kuruluşu, adı ve bütçesi millet tarafından belirlenen başka bir parti yoktur.
YENİ Parti, milletin partisidir.
Milletin partisinin yolu açık olsun.
Düşkün. Fırıldak. Adından utan.
Oy isterken, çarşı pazar gezip Ekrem İmamoğlu'nun yol arkadaşıyım diyordun.
Tuzla Halkı yüzüne tükürecek Eren Ali Bingöl.
500 gündür Cumhurbaşkanı Adayımız Ekrem İmamoğlu’nun, Beylikdüzü Belediye Başkanımız Mehmet Murat Çalık’ın ve Şişli Belediye Başkanımız Resul Emrah Şahan’ın özgürlüğü; milyonların sandıkta ortaya koyduğu irade gasp ediliyor.
Bugün Genel Başkanımız Sayın Özgür Özel’in katılımıyla Beylikdüzü’nde buluşuyoruz.
Adalet, demokrasi ve halkın iradesi için omuz omuza!
🗓️ 1 Ağustos Cumartesi (Bugün)
⏰ 20.00
📍 Beylikdüzü Belediyesi Önü
helal sana başkanım, hakkını koru.. bırakma il başkanlığını, gücü yeten gelsin tomayla çıkarsın. bu arada 2000 liraya barikata adam bulurum. @gurseltekin34
Bodrum Anthaven Mudo Marina önündeki kedilere ne oldu? @mudocomtr Mağaza müdürünüzden bilgi alıp, bize de bilgi vermenizi bekliyoruz! Sabahtır burada tüm esnaf kedileri arıyoruz. @haydarozkan06@kedicidergisi Tüm hayvanseverlerden destek rica ediyorum.
Dayanışma kampanyamıza 48 saatte 85.975 vatandaşımız 182.068.243₺ bağışta bulunarak iktidar yolumuza umut oldu.
Mücadelemize destek veren milletimize teşekkür ediyoruz.
Halkın iktidarını birlikte kuracağız!
Bağışlar için tek resmi sitemiz: https://t.co/kQyPtrdho1
#YeniDayanışma
🔴 Telefon şifresini vermek istemeyen Cem Küçük'ün, İBB davasında telefon şifresi vermeyenler için paylaştığı twit:
“Delilleri yok etme çabası değildir umarım.”
Kürsüde Kim Olursan Ol, Evladının Karşısında Sadece Babasın "Özgür Özel ve Kızı" 👇👇
Yıl 1999, Manisa.
Küçücük bir eczane. İçeride, geleceği henüz belirsiz, dükkanı çevirmeye çalışan genç bir adam oturuyor. Kendi deyimiyle, "Bir çanta gebelik testiyle" başlamış mesleğe.
Akşamları kepengi kapatırken tek bir derdi var çoğu Anadolu babası gibi: "Evladım okusun, kendi ayakları üzerinde dursun."
Zaman çok hızlı akıyor.
O küçük eczanenin sahibi yıllar içinde büyüyor, Türkiye'nin en çok konuşulan, en ön saflarında yer alan isimlerinden biri oluyor.
Ama bazı şeyler hiç değişmiyor.
Geçtiğimiz günlerde, o adamı bir törende gördük.
Kürsüde değildi. Protokolde değildi.
Salonun bir kenarında, ceketinin düğmesini iliklemiş sessizce bekliyordu.
Kızı İpek, Bahçeşehir Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ni bitirmiş, cübbesini giyip İstanbul Barosu'nda avukatlık ruhsatını eline almıştı.
O an, milyonlara seslenen o adam gitti...
Yerine, kızı cübbesini giyerken gözleri dolan, 1999 yılında o Manisa'daki eczanenin kepengini çeken gururlu bir Anadolu babası geldi.
Özgür Özel'in kızına sarıldığı o ana bakınca insan siyaseti, makamı, unvanı unutuyor.
Çünkü bilirsiniz; bir baba hangi koltuğa oturursa otursun, kızının başarısı karşısında her zaman o sessiz, mütevazı adam olarak kalır.
Yolun açık olsun İpek. Darısı tüm evlatlarımızın, tüm babalarımızın başına... 🤲 @eczozgurozel@yenipartiyiz@yepyenigenclik