@formalsarah به جای گله کردن اینجوری سعی کن در زمان درست بفهمیش و در مقابلش خیلی مقاومت نکنی؛ هیچگاه قدرت ادراک بیرونی بالاتر از ادراک درونی قرار نمیگیره
ساعت ها میتونم راجبش گفتگو کنم از بس که این مطلب مهم و جذاب و با اهمیت هست.
@sarvochamaan دقیقا این که تو ایران همه چی اینجوری بی رنگ شده خیلی رو مخ هست؛
تو همه چی فقط سیاه و سفید شده، از ماشین و لباس و حتی نمای ساختمونا و وسایل تو خونه و هرجایی که بتونن
@hiimcunty تمام لذت هورنی بودن به همین آدرنالین های برگرفته از موقعیت ها و شرایطیه که در تمنای اون هستیم و انگار هیچوقت کسی نیست که بدونه ما چی میخوایم
وقتیم که خودت به طرف بگی که اینجوری و اونجوری دوس دارم لامصب تمام مزه اش میره حتی اگر انجام شه
@zoojswinger ممنون از توضیحاتت و موافقم باهات ولی من اصلا آدم متعصب و یا محافظه کاری نیستم و خودم رو در معرض تجربه و لمس همه تجربیات قرار دادم و از خیلی هاش هم لذت میبرم ولی خب فیتیش هارو هیچوقت نتونستم ارتباط بگیرم؛ به عوض فانتزی ها رو هیلی خوب درک کردم و ذوب در اونها شدم
تو کافه نشستیم و دستتو گرفتم، به چشما و لبات توجه میکنم و بعدش نوک انگشتام رو خیلی آروم تکون میدم رو به جلو و بعد جفت انگشت وسط دستمو روی پوست کف دستت به آرومی میکشمش عقب و چند بار تکرارش میکنم...
تمام مدت راجب چیزای رندوم صحبت میکنیم ولی جفتمون میدونیم چه آتیشی زیر خاکستر روشنه
همون لحظه ای که پاهاتو وا کردی واسم،
کس خیس و داغت رو دارم میگام،
تو چشمای خمارت نگا میکنم،
لباتو میبوسم و در گوشت میگم از لحظات ابتدای آشناییمون که هنوز یه غریبه بودیم و تازه داشتیم همو میشناختیم؛
این تناقض لحظه ای از گذر زمان و یادآوری روزای اول و حال الانمو، لبخند وسط ناله هات
دوس نداری به زبون بیاریش و بهش بها بدی چون ازش میترسی ولی من نگفته میدونم!
تو رابطه احساسی و محبت دیدن رو دوس داری چون بهت امنیت و آرامش میده ولی ته دلت بدون حس از دست دادن اینا دوس داری به دستت بیارم و در بی دفاع ترین حالتت ازت استفاده کنم؛
هرجوری و هر کاری دلم میخواد بکنم باهات