Hissettiklerimi ilk defa yazmak istiyorum. Hatırladıklarımı daha doğrusu. #6subat depreminde bir ailenin yok oluşunu. Benim ilk defa bu pratformu kullanışımın yıldönümünü aynı zamanda. Burası sayesinde öğrendim ben kuzenimi, eşini, üç küçük kız çocuğunu kaybedişini…
Geçen oturduk. Ben şanslıydım diyor. Ben çocuklarımı buldum. Onları ellerimle yıkadım. Tertemiz gömdüm diyor. Çocuklarını bulamayan annelere üzülüyor. Acının acısı var mı? Cehennemin başka bir hissi olabilir mi bunun üstüne? Siz söyleyin. #6subat#6subatdepremi