Zamanı saatlerle, dakikalarla değil, güneşin doğup batmasıyla değil, onunla ölçüyordum.
‘Onu gördüm görmedim, göreceğim görmeyeceğim, gelecek gelmeyecek..’
Gün oluyor; anlıyorum senden ve bu şehirden kaçmanın faydasızlığını... Çünkü; biliyorum nereye gitsem benimle geleceksin, ya da gittiğim her yerde senden bir şey olacak..
‘Beklemek de bir iş, kimse söylemez bunu. Yorar. Sessizce, derinden, habersizce yorar. Kapıya her bakışta bir parça eksilir insan. Ve bir gün fark eder, neyi beklediğini değil, kendinden ne kaldığını sorar artık. Umut güzel bir yalan..’