شما اگه یه دوره فشار روانی شدیدی رو گذروندی باشی مغزت یه سری از خاطراتت رو اسکیپ میکنه.
جوری که بعد اون فشار عاطفی شدیدی که کشیدم مغزم رفت رو حالت بقا و خیلی از خاطرات رو برام محو کرده.
یجا نوشته بود وقتی بهت میگن خیلی خوب از پسش بر اومدی ولی من ۷۰ درصد زندگیم رو یادم نمیاد.
اینجا که هاوارد میاد تو لب پیش برنادت واسش آهنگ میخونه. یکی از بهترین قسمتا بود واسم، ببین گریه میکردماا. متنشم خیلی بامزس. یه جا میگه من بدون تو دکتر who بودم ، بدون تاردیس. یا میگه تو اورانیوم ۲۳۵ ای، من اورانیوم ۲۳۸، ایزوتوپ های جدانشدنی.
من عاشق نرداممممم ای خدا