Akşamın köründe pazara... O minik gülüş şimdi bir hayal kırıklığı. Ne kadar da kolay reddettiğimiz şeyleri başka birileri lüks görüyor. Belki de geleceğe dair tek umudumuz bu hayalleri tadan çocuklarımızdı. Şimdi o da soldu.
Bir kahve artık lüks. Ben de lüks tüketim çağında uygun fiyatlı yalnızlığımı yaşıyorum. Davetleri bahanelerle reddediyorum. Sanal dünyada hayatta kalıyorum. Gerçek hayat biletini kaybettiğimde...