Sonra bir zaman geliyor, elinde kalan son umudunu da koyacak yer bulamayınca, kırılmasın diye kuytulara saklıyorsun.. Her an kırılabilir telaşıyla öfkelenip, yerli yersiz küfrediyorsun.. Kanamamak için kanatıyorsun.. Vazgeçmemek için, tutunmak için..