Vermeye ve sömürüye kapı açtığın anda, bu bir yağmur gibi başlar.
Bir kez karşı tarafa hakkını yedirdiğinde, kardeşin, annen, baban, evladın dahil herkes hakkını yemeye koyulur.
Çünkü o alanı sen açtın.
Sınır koymadığın yerde, herkes rahatça girer.
Dik durmalısın.
Kimseye hakkını kaptırma.
Nefsinin hakkını da en az kendi malın kadar savun.
O en korunmasız olandır; sesi çıkmaz, şikâyet etmez.
Ama sen susarsan, o da ezilir. Hakkını korumak, sadece kendin için değil, sevdiklerin için de bir onur meselesidir.
Yumuşaklık merhamet değildir; bazen sadece kapı açmaktır.
Dik dur, sınırlarını koru.
Her daim vesselam
Evlada küsülmez, evlatla dertleşilmez. Evlat, çevreye kötülenmez. Evladın sırrı açık edilmez. Evlat, sizin dert ortağınız veya psikoloğunuz değildir. Anne babaya, baba anneye kötülenmez. Evlada travmalar ve kötü bir geçmiş anlatılmaz. Evladınızı rahat bırakın.