Bugün, içimdeki kırgınlıklarla yüzleştim. Bir zamanlar hayalini kurduğum her şey, şimdi sadece bir gölge. Ama söz veriyorum: Bu bir son değil, bir dönüşüm. Kendi yolumu bulacağım.
Belki anlatacağımız hikâyeler; vazgeçmemek, sabretmek, kendi ayaklarının üzerinde durmaya çalışmak olacak. Bu da en az diğerleri kadar güçlü, ilham verici bir miras olabilir.
Tüm bu karmaşanın ve gecikmişlik hissinin ortasında, bazen kendime şunu hatırlatmaya çalışıyorum: Belki bizim hikâyemiz, o hızlıca kurulan hayatlardan farklı ama değersiz değil. Belki de biz, hayata tutunmaya, kendi yolumuzu çizmekte ısrarcı olmaya çalışan bir nesiliz.
İnsan, eşini seçerken kendi terbiyecisini seçiyor. Siz ne kadar dakikseniz, eşiniz o kadar yavaş. Siz ne kadar kaygılıysanız, eşiniz o kadar gamsız. Siz ne kadar merhametliyseniz, eşiniz o kadar duyarsız. Bunun için eşinize kızmayın. Senin denge bulman için doğanın dengesi bu.