Tetâbuk; birbirine uygun olmak, bir şeye uygun düşmektir.
İki şeyin birbiriyle tam olarak uyuşması; iki olayın aynı zamana rastlaması gibi anlamları vardır.
Doğru insana denk gelmek de insanın yerini
bulması da tetâbuktur.
Bir akşamüstü beyefendimle gün batımına karşı yürümek istiyorum. Hafif rüzgâr, turuncuya çalan gökyüzü ve yüzümüzde huzurlu bir tebessüm… Sonra hayatın, bize o huzuru hiç eksik etmemesi..
bazı lütufların gecikmesi gerekir. çünkü belki de erken gelseydi onları koruyamazdık.
“ve ne zaman olgunluk çağına erişti… ona verdik.”
(yûsuf sûresi, 22)