Stratejist Kemal UYSAL’ın Kolektif Bilinç Üzerine Analizi;
“Nükleer Başlıktan Daha Güçlü Silah: Memeler ve Kolektif Bilincin Çöküşü”
Gerçek, Hülya Avşar’ın ikonlaştırılmış göğüslerinde, Sibel Can’ın mitikleşmiş poposunda, İbo Show’un sahne illüzyonlarında, Mehmet Ali Erbil’in erotikleşmiş şovlarında, Acun’un reyting imparatorluğunda ve Sıfır Bir, Çukur ve Eşkıya Hükümdar olmaz, dizilerinin toplumsal çözülme alegorisinde saklandı...
Bu tespite somut bir örnek, dönemin devlet aklının konuya nasıl baktığını gösteren şu kayıtlı anekdottur. 2000 yılında Kanal D Genel Yayın Yönetmeni olan Tuncay Özkan, katıldığı bir televizyon programında dönemin MİT Müsteşarı Şenkal Atasagun’un kendisini aradığını aktarmıştır. Özkan’ın ifadesine göre Atasagun, özellikle Televole ve benzeri magazin programlarının toplum üzerindeki olumsuz etkilerine dikkat çekerek yayından kaldırılmasını talep etmiştir. Atasagun, Batman’da yaşanan kadın intiharlarını örnek göstererek bu tür yayınların toplumsal dokuyu erozyona uğrattığını vurgulamıştır. “Altı çocuğu olup evine ekmek götüremeyen biri, akşam televizyonunu açtığında Televole’deki yaşamları gördüğünde ne düşünür? Ben bu durumda olsam belki de komünist olurdum” sözleriyle yaşanan sosyolojik tahribata işaret etmiştir.
Dolayısıyla söz konusu içerikler, basit bir magazin tartışmasını aşarak güvenlik ölçeğinde değerlendirilmeye başlamıştır. Bu anekdot, toplumsal çözülmelerde “Televole kültürü”nün ne kadar kritik bir rol oynadığını ortaya koymaktadır.
Devlet güvenlik bürokrasisinin en üst düzeyinde bulunan bir yetkilinin bunu “tehdit” olarak algılaması, meseleyi sıradan bir magazin tartışmasından çıkarıp stratejik bir sorun haline getirmiştir. Nitekim dönemin gazetecileri ve aydınları arasında bu konuda hararetli tartışmalar yaşanmıştır.
Bu tespiti tarihsel bağlamına oturttuğumuzda, 1980 sonrası dönüşüm ve 90’ların medya iklimi karşımıza çıkar. Buradan hareketle, toplumsal düzenin korunmasının salt askeri ya da ekonomik güce indirgenemeyeceği açıktır.
Akademisyen ve analist George Harris’in de vurguladığı gibi, toplumsal değişim bir günde ortaya çıkmaz, bugün atılan tohumlar yarının dönüşümlerini belirler. Başka bir deyişle, ne ekersek onu biçeriz.
1980 darbesi ve neo-liberal dönüşüm siyasal katılımı zayıflattı ve kamusal alanı ticarileştirdi. Bu boşluğu dolduran televizyon ve eğlence endüstrisi, yoğun görsel öğeler ve şov formatlarıyla dikkat dağıtarak toplumsal sorunları görünmez kıldı ve böylece uzun soluklu bir psikolojik etki mekanizması işlevi gördü.
1990’larda özel televizyonların ve radyoların çoğalmasıyla bilgi akışı hızlanırken, aynı medya kanalları kitlesel manipülasyonun da hedefi hâline geldi.
“Kırmızı nokta” programları,
Televole benzeri yapımlar ve magazinleşmiş şovlar, genç kuşakların kolektif bilincine nüfuz ederek siyasal ve ekonomik yapısal sorunların görünmez kılınmasına hizmet etti.
Çünkü “sex always sells” seks her zaman satar, mottosu harp merkezinin silahlarından sadece biri idi.
Modelin kaynağı bellidir, ithal edilen kalıp, yerli kültürel kodlara hızla uyarlanmıştır. Bu Batı menşeli eğlence modeli Türkiye’de sahneye taşındı. Hülya Avşar’ın sahne şovları, Sibel Can’ın deniz kenarında sergilenen beden estetiği ve mankenlerin dekolte üzerinden ekrana getirilmesi, toplumsal dikkati temel siyasal ve ekonomik meselelerden uzaklaştıran görsel stratejiler olarak işlev gördü.
İbrahim Tatlıses’in İbo Show’daki şarkı sözleri, Mehmet Ali Erbil’in sıradanlaştırılmış müstehcen esprileri ve Acun’un bireyci rekabeti kutsayan yarışma formatları, toplumda bireycilik, erotizm ve yüzeysel haz kültürünü yeniden üretti.
Mesaj açıktı +++
Prof. Dr. Yusuf Halaçoğlu'ndan güzel bir analiz;
EĞER;
TIP okursan karşına insan DNAsının şempanze ile %98 aynı olduğu çıkar...
BİYOLOJİ okursan karşına evrim çıkar...
FİZİK okursan karşına BİG BANG çıkar...
KİMYA okursan karşına elementlerin kaynaşmasıyla İLK CANLILARIN nasıl oluştuğu çıkar...
TARİH okursan karşına dinlerin nasıl ortaya çıktığı çıkar...
JEOLOJİ okursan karşına dünyanın 4,5 milyar yıl yaşında olduğu çıkar...
ARKEOLOJİ okursan karşına tüm Ortadoğu dinlerinin temelini oluşturan SÜMER kültürü çıkar...
PALEONTOLOJİ okursan karşına dinozorlar çıkar. Din kitapları yazmaz bunu...
EMBRİYOLOJİ okursan karşına insanın balık atasından kalma solungaçları ve kuyruk çıkar...
Ama hiçbir şey okumazsan
sana ne söylenirse ona inanırsın.
Hep başkasının sana sunduğu hayatı yaşarsın,
başkalarının doğrularıyla yaşamak zorunda kalırsın,
seni herkes kandırır.
Ama sen bunların hiçbirisini fark etmezsin bile...
12 adaları 1912’de verdik.....
Nerde mi?
Lozan şehrinin Ouchy semtinde.
Şu Lozanda adaları verdik diyip oku emrinden uzak güruhun meydanlarda Lozanda verdik deyip algı yaratması bundan!!
Araştırmayan halk da: “ulan savaşı kazandık- adaları verdik”e inandırıldı...
Osmanlı Devleti, bugün 12 Adalar olarak bilinen adaları İtalya'ya bırakıyor.
Sene 1912, “Uşi Anlaşması”dır bu gördüğünüz anlaşma. İtalya'ya bırakıyor fakat geçici olarak.
Anlaşma şartlarına uyulduğu takdirde adalar tekrar Osmanlı Devleti'ne geri verilecek.
Fakat şartlara uyum sağlanmıyor.
Bu yüzden 3 yıl sonra, yani 1915'te Londra'da bu konu gündeme geliyor ve Londra Paktı denilen anlaşmada bu adaların tamamı İtalya'ya bırakılıyor.
Bakınız itiraz eden hiçbir padişah yok. Hiç sultan yok.
Adaları İtalya'ya bırakmakla kalmıyorlar aynı sene bir de Çanakkale Boğazı'na dayanıyorlar ve Çanakkale Savaşı'nı yapıyoruz.
Yani 12 Adalar önce Uşi'de, sonra da 1915’de Londra'da İtalya'ya verilmiştir.
Osmanlı temsilcilerinden biri Rumbeyoğlu Fahreddin Bey'dir.
Bu adam kim mi?
Türk milleti bir milli mücadele verirken, Kuvayı Milliye'yi kurmuşken, bu adam Kuvayı Milliye'nin karşısına Damat Ferit'in kurduğu Kuvayı İnzibatiye ile çıkan adamdır ve Yunan ordusunun yanında olmuştur. Savaş kazanılınca sürgün edilenlerin arasında yer almıştır.
12 Adaları İtalya'ya bırakan heyetin içerisinde bu adam vardır.
Şimdi asıl olaya gelelim...
Uşi Anlaşması'nın ismini aldığı Uşi, Lozan şehrinin bir semtidir. Bu yüzden 1912'de imzalanmış olan Uşi Anlaşması, İtalyan tarihinde Lozan Anlaşması olarak geçer. Fakat bizim bildiğimiz yani 1923'te imzalanan Lozan Barışı ile bu anlaşma birbirine karıştırılmasın diye bu anlaşmaya Uşi denmiştir.
İşte arkadaşlar sahte kiralık tarihçiler, yani Kadir Mısıroğlu, Armağan ve çetesi, bu durumdan faydalanıyor ve
12 Adaların Lozan Anlaşması'nda gittiğini söylüyorlar.
Halbuki o Lozan başka, bu Lozan başka. Ne yazık ki bunu bütün millete yutturdular ve böylece milletimizi Lozan barışına düşman ettiler.
Bizim bildiğimiz Lozan Anlaşması'nda ise bilakis Ege'de birçok ada Türkiye'ye geçmiştir.
Türkiye'ye Lozan Anlaşması ile geçen bu adalar ise, son 10 yılda Yunanistan'a bırakılmıştır.
Bugün Yunan papazların mangal yaptığı Ege adaları, uluslararası anlaşmaya göre halen daha Türklerindir...
Umulur ki bol bol paylaşılır, gruplara atılır, milletimiz bilgilendirilir...
Prof.Dr. Yusuf HALAÇOĞLU
Bu akşam Ankara’da Panora AVM’de Atatürk filmini seyretmeye gittik. Ve Atatürkçü gençler, gençlik yolunda olanlar ile karşılaştık. Hepsinin gözlerinden öpüyorum. Geleceğe umutla bakın. @zaferpartisi
....Halife ve Padişah (Vahdettin) ihanetinde başarılı olmuştu, millî cepheyi zayıflatmış, birçok sinirleri gevşetmişti....
Gazi Mustafa Kemal Paşa (Atatürk), Bursa'nın kurtuluşunun ikinci yıl dönümünde, 11 Eylül 1924'de, Bursa'da halka seslenirken, bugün kimi tarihçilerin halktan saklamaya çalıştıkları gerçeği- Padişah Vahdettin'in ihanetini de halka şöyle açıklamıştı:
"Efendiler!
Bursa’nın kurtuluşuna rastlayan bugünlerde, burada, aranızda bulunarak sevinçlerinize katıldığımdan çok mutluyum ve huzurluyum. (...) Fakat izninizle hemen açıklamalıyım ki, gösterilen bütün övgüler benim kişiliğimden çok beni de başında bulundurduğunuz kahraman Türk ordularının yüksek komuta ve subay meclislerine ve özverili askerlerine, en sonunda bütün bu kahramanların anası, babası, velinimeti olan büyük Türk milletine aittir. Ben de bu şanlı orduların bir ferdi, büyük Türk milletinin bir evlâdı olmakla ve onun hizmetine varlığımı vermekle şerefli ve mutluyum. (...)
Efendiler! Bir memleketin, bir memleket halkının düşmandan zarar görmesi acıdır. Fakat, kendi ırkından, büyük tanıdığı ve başlarında taşıdığı insanlardan hayırsızlık, kötülük görmesi ondan daha acıdır. Bu kalp ve vicdanlar için beklenmez bir yaradır.
Kardeşler, Bursa’nın kurtuluş gününde, kurtulduğu felâketin gerçek sorumlularını da hatırlamak onları sonsuza dek lânetlemek gerekir. Bunun için hatırlarınızı bundan dört dört buçuk yıl öncesine çevirmek istiyorum İzmir rıhtımından yüce vatanımıza saldıran Yunan ordusu, Balıkesir’in güneyine kadar gelmişti. Arkadaşımız Kazım Paşa, kendisine katılan vatansever, özverili bir avuç kahramanla bu düşmanın karşısında cephe oluşturmuştu. Onun kuzeye, doğuya yayılmasına özellikle kıymetli Bursa’mızı çiğnemesine engel olmaya çalışıyordu. Fakat henüz İstanbul’da halife ve padişah ünvanıyla oturan kişi, tacını ve tahtını koruma hülyasıyla düşmanlarla birleşmişti. Fazla olarak onların Türk vatanını çiğnemesini, Türk milletini esir etmesini kolaylaştırmak görevini de üzerine almıştı. Bu amaçla Anzavur gibi rütbesizlere, rütbeler, paralar, araçlar vererek Karasi’de millet cephesini arkadan vurmağa görevlendirdi. Topladığı birtakım değersiz kimseleri halife ordusu adı altında İzmit’e çıkardı. Milleti düşmana esir olmağa kışkırttı. Memleket ve milleti kurtarmağa çalışanları idama mahkûm etti. Yunan uçaklarıyla millete fetvalar yağdırdı.
Baştan, arkadan ve içeriden gelen bu saldırılar, ihanetler, bozgunculuklar; dış düşman karşısındaki kuvvetlerimizden birçoğunu ayırttı. Milleti kalbinden hançerlemeği hedefleyen bu cinayetler, her türlü tehlikelerin üstündeydi. Her şeyden önce buna yönelmek zorunluydu. Halife ve Padişah ihanetinde başarılı olmuştu, millî cepheyi zayıflatmış, birçok sinirleri gevşetmişti.
Düşmanlar bu fırsatı kaçırmadılar; taarruz ettiler, yürüdüler, birçok güzel şehir ve kasabalarla beraber bu yeşil yurdu da çiğneyip geçtiler. İşte bu şekildedir ki, Bursa ve Bursalılar iki seneden fazla devam eden korkunç, uğursuz felâkete, esirliğe düştüler.
Bu felâketten ne kadar kan ağladığımızı ve onu bir an önce yok etmek için vicdanlarımızın ne kadar sızladığını anlatamam. Fakat ne çare ki, üzerimize saldıran halife ordusu adı altındaki anlayışsız sürüleri yok etmek, halifenin millet içinde yer yer tutuşturduğu bozgunculuk ve ayrılıkçılık yangınlarını bastırmak ve ondan sonra da vatanımızın en şenlikli yerlerini eline geçirmiş olan kuvvetli bir düşman ordusunu denize dökecek kadar kuvvetlenmek ve hazırlanmak ihtiyacındaydık. Birçok zor evrelerden sonra Türk milleti, içeride huzuru sağlamada başarılı oldu ve düşman ordusunu denize dökmek gücünü de buldu. Artık ondan sonra bir an bile durmaksızın güzel Bursa’yı ve düşman elinde bulunan bütün yüce vatan parçalarını kurtarmak kararını uyguladı. (..)
(Kaynak: Hâkimiyet-i Milliye Gazetesi, 14 Eylül 1924)
Konuşmanın tamamı için bkz.👇
https://t.co/F7710gceU4
Sedat Peker’in 25 yıllık evine “ormanı koruyoruz” diyerek el koydular, Sedat Peker de orman öyle olmaz böyle olur dedi, ağaçlandırma çalışmalarına Süleyman Soylu ve saray danışmanını dikerek başladı…