Camus’nün “Kışın ortasında, içimde yenilmez bir yaz olduğunu öğrendim.��� demesi gibi. İnsanın her şeye rağmen güzel bir sabaha, işiteceği sevecen seslere, yeniden doğacak tertemiz günlere, içindeki yaza inanması gerek. Bunca kırgınlık arasında hâlâ güzele gönül vermek kıymetlidir.
Marcus Aurelius kendine sık sık “Yazgını sev” derdi. Geçmişini de geleceğini de olduğu gibi kabul et, hatta sev. Evrenin akışına direndikçe ruhun yıpranır. Yazgınla barıştığında ise o akış seni de taşır.
Ben aşık olmak istiyorum. Gün içinde beni merak eden, sesimi duymak için bahaneler bulan, durduk yere arayan, en küçük şeyi bile benimle paylaşmak isteyen biri olsun hayatımda. Birinin aklına gelmek, özlenmek, gerçekten sevilmek istiyorum. Çok mu şey istiyorum..🍂