heveslenmemeye calismak cok gariban bi his degil mi ya…daima icinden bi ses seni heveslenme diye durdurmaya calisiyor…genctik…biraz heveslenebilmek isterdik…
bir konu var. aylardır üzülüyorum. diyorum ki tamam bu sefer son üzülüşümdü herhalde bitti artık. sonra üzülmem gereken başka bir detay çıkıyor. gerçekten inanılmaz bir durum.
parkta oturuyorum donuyorum. insanlarla oturuyorum daliyorum. dusta oturuyorum agliyorum. kalp kirikligi beni en tanimadigim halimle basbasa birakti. boyle bi insanla ne konusabilirsin ne paylasabilirsin bununla. hayir bi sey deil. beni de kendisine benzetecek. ondan korkuyorum