Dostoyevski, Suç ve Ceza kitabında:
"Herkesin, gidebileceği bir yeri olmalı" der ve ekler:
"Çünkü öyle bir an olur ki, insanın mutlaka bir yere gitmesi gerekir."
Zaman ayırmak bir nezaket degil, öncelik meselesidir. Yoğunluk bahanelerinin arkasına gizlenen her değersizlik, aslında
"benim için o kadar da önemli değilsin"
demenin kibar yoludur.