📢 Kamu Eczacısının Gerçeği!
Stratejik personel olmanın bedeli bu mudur ? Stratejik personel olmak sadece bir unvan değil, büyük bir sorumluluktur. Ama bu sorumluluğun karşılığı neden daha az gelir oluyor ?
⚖️ Eczacılar, kamu hizmetinin en kritik halkalarından biridir.
Kamu eczacıların bozulan maaş hiyerarşisi artık düzeltilmelidir.
#KamuEczacıları
Düşünsenize bunu masum bir kediye yapan fırsat bulduğunda insanlara neler yapmaz? Kedi diyip geçmeyin lütfen bu ölümler hastalıklı ruh halinin sonuçları. Önce Eros şimdi de Cezve… Ve evet bir kedi de en az insan kadar değerli #cezveiçinadalet
Cezve’nin aile bireyi Serpil Daşçı:
“Cezve’nin katline soracağım, kızımdan ne istedin? Hangi acını, hangi öfkeni, hangi sevgisizliğini ondan çıkardın? Cezve sana ne yaptı, bir kediden ne istemiş olabilirsin?”
#cevzeiçinadalet#başakşehir
Cezve’nin aile bireyi Serpil Daşçı:
“Cezve’nin katline soracağım, kızımdan ne istedin? Hangi acını, hangi öfkeni, hangi sevgisizliğini ondan çıkardın? Cezve sana ne yaptı, bir kediden ne istemiş olabilirsin?”
#cevzeiçinadalet#başakşehir
In the Summer of 2021 the WHO reclassified CNS malignancies, which would ultimately change how gliomas would be classified & treated. In this chapter & review I've attempted to summarize the use of RT in adult gliomas including re-RT, sys therapy, & 2025 guidelines on GBM re-RT.
14 Mayıs Eczacılık Bayramı Kutlu OLMASIN !
Binlerce işsiz meslektaşımızın olduğu,üç kuruşa çalışan yrd eczacıların olduğu,kamuya atanamayan atansa bile hastanedeki en düşük maaşı alan eczacıların olduğu,düşük kâr oranları ile çalışan 30.000 eczanenin olduğu ortamda bayram olmaz !
🔴 Muğla açıklarında 6 büyüklüğünde deprem meydana geldi.
▪️ Sarsıntı Mersin ve Kıbrıs’tan da hissedildi.
AFAD ve Kandilli’den açıklama bekleniyor.
#deprem#sallandık
2016 da bebeğimizi kaybettikten sonra 2017 de mucize oldu ve A*** doğdu. İlk günden itibaren egzaması vardı. Dermatolojiden yardım istedim ama çare bulamadım, raflarda satılan ürünler çare olmadı. Facebookta Ankara’da Ulucanlar’da DERMAN eczanesini ve efsane sahibi eczacı Niyazi Dermancı’yı duyduk. İstanbul’dan Ankara’ya bebekle aile ziyareti yapıp Niyazi Bey’i de görmeyi planladık. O zaman da 91 yaşındaydı, tarihi eser gibi olan eczanesini kısacık anlattı, fotoğrafları gösterdi ve bize bir çay için geliyorum dedi. Yaklaşık yarım saat sonra 2 cam kavanoz ile geldi, kızıma tazecik hazırladım diye güldü. Yanına nasıl kullanacağımı iliştirdi ve para almadı. Bugün öğrendim Niyazi amcayı 98 yaşında kaybetmişiz. Niyazi Dermancı Cumhuriyetin aydınlık yüzlerinden biri idi, yattığın yer incitmesin, Allah rahmet eylesin. Son gününe kadar eczanesini bırakmayan üreten, düşünen muhteşem bir insanı kaybettik. İnşallah kendi yerine kendisi gibi eczacıları yetiştirmiştir ve geleneği devam eder.
“Cinsel arzunun doyurulması erkeği ilişkiden özgürleştirmeye kadını ise ilişkiye bağlamaya eğilimlidir. Bunun dışsal nedenleri açıktır. Erkek için, kendisini kadına çeken güdü, dürtünün doyurulması ile birlikte kaybolur.”
Georg Simmel | Kadınlar Cinsellik ve Sevgi
O gece… O karanlık, o soğuk, o tarifsiz gece… Önce ailemi güvenli bir yere ulaştırdım, sonra hiç düşünmeden hastaneye koştum. O hastaneye adım attığım an, hayatım boyunca unutamayacağım bir sahneyle karşılaştım. Her yer kan içindeydi. Vefat edenler yan yana dizilmişti. Yaşayanlar ise ölümle yaşam arasında incecik bir ipte sallanıyordu. Sağlık çalışanları… Kiminin gözlerinde fer kalmamış, kiminin dizlerinde derman tükenmişti ama yine de koşturuyorlardı. O an, gözlerim kalabalığın içinde tanıdık bir yüz aradı.
Emre abi… Neredesin?
Daha yeni ortopedi uzmanı olarak atanmıştı buraya. Kıdemlimdi, abimdi, dostumdu. Onun bu kaosun ortasında bir yerlerde olacağına emindim. Ama yoktu… İçimde yükselen o öfkeyi hatırlıyorum şimdi. "Neredesin be abi?" diye içimden geçirdim. Defalarca aradım ama telefonlar suskun, şehir sessizdi.
Saatler geçti… Bir yandan yaralılara yardım ediyor, bir yandan da Emre abiyi gözlerimle arıyordum. "Gelecek, kesin gelecek," dedim kendi kendime. O an, insanın aklına kötü bir düşünce gelmiyor, gelmiyor işte.
Ama saatler umutları, umutlar günleri yuttu…
Sonunda telefonun çektiği bir yere ulaştığımda gerçeği öğrendim. Sevgili Emre ve değerli eşi Eda, enkaz altındaydı… Ve hala bulunamamışlardı. O an hissettiğim çaresizliği tarif edemem. Koca şehir devrilmişti ama içimdeki dünya işte o an yerle bir oldu.
Günler geçti… Onları birbirine sarılmış halde buldular. Birbirlerine tutunarak gitmişlerdi bu dünyadan. Ve ben, belki de çok uzun zamandır ilk kez ağladım…
Emre abi, güzel insan… Seni her zaman hatırlayacağım. O gece, o hastanede seni arayan gözlerim hep aramaya devam edecek. Ama artık biliyorum ki, sen bir yerlerden bizi izliyorsun.
Ruhun şad olsun, sevgili Emre. Ve o gece kaybettiğimiz on binlerce canımız…
Siz hep bizimle olacaksınız.