Hayata seninle ayni perspektiften bakmayan
insanlarla yürümeye çalisirsan; bir süre sonra
kendini en açik çeyleri açiklarken, en basit çeyleri savunurken ve karakterini bile gerekçelendirmek zorunda kalirken bulursun.
Bugün eve giderken yolda top oynayan bir grup çocuk gördüm. Her hikayedeki gibi kenarda oynatmadıkları bir çocuk vardı. Durumu orada düzeltebilirdim ama eksiklik hissini çok iyi bildiğim için “Biz de oynayabilir miyiz?” sesini duymak için ne gerekiyorsa yaptım.🙃