فیلم توضیحات برادر عزیز، مهدی رسولی را دیدم. چند نکته هم ما با ایشان داشتیم:
برادر عزیز، حاج مهدی آقا!
۱. ما به شما نقد داشتیم، آن ور تر هم نرفتیم. شما را هم از صف خود جدا نکردیم، از قطار انقلاب هم پیاده نکردیم. اتفاقا ما هم معتقدیم هر کدام از ما توفیق شهادت نصیبمان بشود، شما بر سر تابوت ما روضه خواهی خواند. این تعبیر "پیاده کردن از قطار و صف انقلاب"، تعبیر سایبریهای یک جریان سیاسی است و تکرار آن از شما ادامه اشتباهات شماست.
۲. برادر عزیز! با همان لحن زیبا و شهدایی خودت بخوان:
کمی حکیمانهتر! حکیم مثل رهبر شهید. حکیم مثل رهبر عزیز، خامنهایِ جوان!
حکیم مثل او که انتقام رهبر شهید را به ظهور حضرت ولی عصر (جانها به فدایش) حواله نداد، حکیم مثل او که علی الاصول نظر دیگری داشت!
برادر عزیز! شما صدای علیالاصولِ مردم مبعوثِ در خیابان، که عصبانی بودند از اینکه چرا مسیر بده بستان با قاتلان امام شهید اتخاذ شده است را خاموش کردید و گفتید مراقب باشید گوشتان را دست این و آن ندهید و فلانی رفیق حاج قاسم است! در حالی که بعد معلوم شد همان مردم، "علی الاصول" گوششان را به رهبر شهید و رهبر جدید داده بودند و همان افرادی که شما حاج قاسم را از آنها شناخته بودید، ساده انگارانه به دنبال رفع همه تحریمها با قاتل رهبر بودند و دیدیم که این قاتلانِ پست چگونه دوباره از ما شهید گرفتند!
شما اشتباه کردید برادر، شما هم ابتدا انتقام رهبر را، نه انتقام مستقیم از قاتلان، بلکه آن را به ظهور حواله دادید و سادهانگارانه حرف "بده بستان کُنها" را تکرار کردید!
کمی آرامتر! کمی حکیمانهتر!
۳. با شعار "مرگ بر سازشگر" تشییع پیکر رهبر شهید به حاشیه نمیرفت. "مرگ بر سازشگر" خودِ متن بود! رهبر شهید را همین "مرگ بر سازشگر" رهبرِ شهید کرد. این مردم مبعوث شده در دو نوبه نشان دادند که از من و شما درکشان از ولایت عمیقتر است و تحلیلشان با ولی تطبیق بیشتری دارد. این مردم دیگر قیّم نمیخواهند. شما هم آنجا بودید که نوکری کنید و بس!
خلاصه ما برای خونخواهی رهبر و انتقام از قاتلان او آرامتر نخواهیم شد و نمیگذاریم مسیر بده بستان، خون رهبر و شهدایمان را پایمال کند. شما هم اینگونه باش که قطعا اینگونه خواهی بود.
برادر عزیز، جناب حاج مهدی رسولی! خداوند انشاءالله به همه ما توفیق شهادت در رکابش را بدهد و بازگشت از خطا و عذرخواهی این را نزدیکتر خواهد کرد و این مسیر شما را که عزیز بودی، عزیزتر خواهد کرد.
صحبتهای #جواد_اوجی در خصوص روند کاهش ذخایر نفتی پالایشگاهها و ذخایر راهبردی آمریکا پس از جنگ، مهم است...
اگر دو تا سه ماه دیگر تنگه بسته بماند آمریکا با بحران انرژی و تنش اقتصادی جدی مواجه میشود و این برای همیشه در تاریخ آمریکا درس عبرت میشود که حمله به ایران چه تبعاتی دارد/۱
چرا از قالیباف و پزشکیان و عراقچی خبری نیست؟
چرای قالیباف نمیاد بگه: ای ای ای این سند شکست امریکاست...
چرا همهشون خفه شدن و فقط سگاشون رو ول کردن تا در هیاهوی واق زدنشون، صدای کشتار مردم زیر بمباران امریکا شنیده نشه؟
در صدر خبرهای جهان بودن انتخاب شما نبوده و نیست؛ تلاش وقیحانهی قاتل برای قتل شما در منظر و مرئای عمومی، بمب خبری است. هیچ کشوری با تمنای دوستی و توهم سرمایهگذاری دشمنی که به نابودیاش برخاسته، به توسعه نرسیده است.
عدم تحمیل هزینههای بازدارنده به کشورهای مبدأ تهاجم و کنار گذاشتن منطق هزینه در مقابل هزینه و تعریف نادرست از زیر ساخت در مقابل زیرساخت به معنای متناظر ، موجب شده است بازدارندگی ایران بهصورت جدی فرسوده و امنیت روانی و اجتماعی کشور تضعیف شود.
همچنین ترس از آسیبدیدن زیرساختهای حیاتی و پیامدهای اقتصادی آن، ایران را از اتخاذ پاسخهای پرهزینه، دردناک و بازدارنده علیه دولتهایی که خاک، پایگاهها و ظرفیتهای خود را در اختیار عملیات تهاجمی قرار میدهند، بازداشته است. نتیجه این رویکرد، شکلگیری یک عدمتقارن خطرناک است: ایران عملاً درگیر یک جنگ تمامعیار شده، اما کشورهای پشتیبان و مبدأ تهاجم همچنان از مصونیت راهبردی، ثبات اقتصادی و آرامش اجتماعی برخوردارند.
در منطق بازدارندگی، کشوری که در طراحی، پشتیبانی، میزبانی یا تسهیل حمله مشارکت دارد، نمیتواند خود را خارج از میدان جنگ تعریف کند. محدود کردن پاسخها به اهداف صرفاً نظامی و آن هم در سطحی کنترلشده، بدون ایجاد هزینه متقابل برای زیرساختها و منافع راهبردی طرف مقابل، نهتنها فشار جنگ را کاهش نمیدهد، بلکه دشمن را به ادامه و گسترش عملیات تشویق میکند.
این وضعیت عملاً باعث شده است بار کامل جنگ بر داخل ایران تحمیل شود، در حالی که بخش عمده کشورهای منطقه از تبعات روانی، اقتصادی و امنیتی آن مصون ماندهاند. عقبنشینی از هدف قرار دادن ظرفیتهای راهبردی کشورهای همکار در تهاجم، از جمله امارات و تأسیسات گازی قطر، در عمل به معنای عقبنشینی از ایجاد بازدارندگی منطقهای و پذیرش تداوم جنگی یکطرفه علیه ایران است.
تا زمانی که معادله «هزینه در برابر هزینه» به جای زیر ساخت در مقابل زیرساخت برقرار نشود، طرف مقابل انگیزهای برای توقف عملیات نخواهد داشت. بازدارندگی زمانی بازسازی میشود که هر کشور مشارکتکننده در تهاجم بداند ورود به جنگ علیه ایران، مستقیماً امنیت، اقتصاد، انرژی و زیرساختهای راهبردی خود آن کشور را نیز در معرض هزینه قرار خواهد داد.
🔻مقالهی اخیر محمدجواد ظریف در فارنافرز، رهنمودهایی دلسوزانه و نهچندان بدیع، در راستای تأمین منافع ملّی دولت تروریستی ایالات متحده، و با هدف حفاظت از جایگاه برتر این رژیم به عنوان اَبَرقدرتِ هژمونیکِ امپریالیستیِ رو به افول در دوران پیشِ رو، ارائه داده است.
نگارنده آشکارا کوشیده است واشنگتن را از انجام اقداماتی که به تضعیف نقش آن در غرب آسیا و به تَبَع آن در نظام بینالملل منجر میشود، بازدارد و چشماندازی را پیش چشم آن گشوده است که تحقّق اهداف راهبردی بلندمدت واشنگتن را به همراه دارد.*
🔻هرگونه خوانشی که این متن را در جهت منافع ملّی ایران تفسیر کند، یا عمیقاً دچار سوءتفاهم و برداشتی سطحی از محتوای این متن است، و یا با ایدههای راهبردی این متن که کمترین نسبتی با منافع ملی ایران ندارد، همسو و همنوا است و آگاهانه دست به تدلیس و تلبیس آن میزند.
🔻داراییهای ایالات متحده در ایران، دهههاست که عرصهی سیاست خارجی ایران را منوپُل خود کردهاند. این انحصار، صرفاً محدود به مناصب و موقعیتهایی نیست که مستقیماً بر روندهای تصمیمگیری و تصمیمسازی اثر میگذارند؛ بلکه همچنین انحصار در ساحت دانش و تربیت افکار و اذهان چندین نسل از کارگزاران سیاست خارجی ایران است، که عملاً یک وضعیت مستعمراتیِ باواسطه را در سپهر سیاست خارجی ایران رقم زده است.
🔻تا زمانی که نیروهای نیابتی ایالات متحده در ایران قاطعانه تعیین تکلیف نشوند، هر دستاورد و پیروزی راهبردی که ایران در میدان به دست بیاورد، به سرعت در زمین دیپلماسی و مناسبات بینالمللی، جای خود را به یک شکست راهبردی میدهد.
🔻مسألهی حیاتی اما این است که ایران، ابداً در وضعیتی قرار ندارد که همچنان بتواند فرسایش دائمی زیر بار تجریباتِ مکرّرِ شکستهای راهبردیِ انباشتشده در ساحت دیپلماسی را تاب بیاورد. این چرخهی باطل باید با ارادهای خللناپذیر، پیش از آن که به نقطهی غیرقابل برگشت برسد، متوقف شود.
*در متنی مستقل، به مصادیق این رهنمودها در این مقاله اشاره خواهم کرد.
متن خانمنصرآبادی را بخوانید:
«تا زمانی که نیروهای نیابتی ایالات متحده در ایران قاطعانه تعیین تکلیف نشوند، هر دستاورد و پیروزی راهبردی که ایران در میدان به دست بیاورد، به سرعت در زمین دیپلماسی و مناسبات بینالمللی، جای خود را به یک شکست راهبردی میدهد.»
استاد تمامی و آی کیو جنابعالی و مشاوران شما و البته تعهد و تخصص عباس آقاعراقچی اگر بر روسیه حکم فرما بود تا الان کریمه و مناطق دونباس با هدف اعتماد سازی به اوکراین مرجوع شده بود و برای جلوگیری از تصرف و بمباران مسکو روی سلاحهای اتمی مذاکره میکردیم.
خدا رو شکر اونا پوتین دارن
توییت جدید ترامپ در دفاع از نتانیاهو: نتانیاهو در آمریکا دستگیر نمیشود. او در حال مبارزه با ایران است.
قالیباف درباره شب تفاهم: شما دیدید ترامپ با اون ادبیات با نتانیاهو صحبت کرد!
اگر پزشکیان رئیس جمهور نشده بود و شماها دولت رو دست نمیگرفتین:
- نه هنیه در تهران ترور میشد
- نه سید حسن در لبنان ترور میشد
- نه جنگ 12 روزه رخ میداد
- نه رهبر شهید میشد
- نه فرماندهان نظامی شهید میشدن
- نه فتنه دی رخ میداد
- نه جنگ رمضان رخ میداد
- نه زیرساختی هدف قرار میگرفت!