باران میآمد میرقصیدیم، باد میوزید به دشت میرفتیم و میرقصیدیم، تابستان و زمستان جشن میگرفتیم. زندگی بود و خنده و شادی و تیرگان و مهرگان اما شما عرب پرستان باد که میآید وحشت میکنید و یاد قیامت میافتید با آمدن باران نماز وحشت میخوانید و کل سال را با مرگ و عزا گریه میکنید؛ شما حرام زادگان مردهی کوثر هستید و ما زندهی می
شما را چه به ایران؟
زمانی که مردم با دست خالی مشغول مبارزه با دشمن تا دندان مسلح بودند و هستند این جماعت آخرین سنگرشان یا سکوت است یا کتاب خواندن یا صبر!!
تعدادشان زیاد باشد جبر جغرافیایی میسازند و اگر کم باشند که واا مصیبتا پس دموکراسی چه؟! دغدغه وطن داشته باشیم که ما را فاشیست خطاب میکنند! از تضعیف حاکم ستمگر خوشحال بشویم برچسب بیوطنی به ما میزنند و هر مسیری که مردم انتخاب کنند را شروع به تمسخر و سنگ اندازی میکنند
کصمادر هر کسی این روزها کوچکترین زاویهای با مردم ایران، شعار مردم ایران، خواست مردم ایران و پرچم ایران دارد
تا ابد جاوید شاه و پاینده ایران