پیادهروهای این طرف شهر
⭐🔥 یه جوری طراحی شدن که انگار هدفشون تست کردن تعادل آدم بوده
کلا هر چی مسیر صافه، یهو یه چال یا یه لبهی تیز میپره وسطش 🙏🏻 :// #شهرمون
سیمکشی امروز بدجوری خستهام کرد
توی مسیر برگشت هم دیدم هر کی یه کیسه پلاستیکی پر از آشغال دستشه که یا میندازه تو اولین سطل یا کلاً میریزه کف خیابون
واقعاً مگه میشه اینقدر بیخیال بود؟
آدم از بس میبینه محیط رو دارن نابود میکنن، خودش خسته میشه
تازه ویترین رو با کلی دقت چیدم، یکی با یه حرکت همه چیز رو ریخت. انگار صبر واقعاً یه مهارت استخدامیه نه یه ویژگی اخلاقی؛ بعضیها هم انگار هنرِ ندیدن رو به طور کامل یاد گرفتن!
رویاها
استیک آبدار
صدای جلزولزش
واقعیت
گوشت کفشی
بوی دود تو کل خونه
کوه ظرف کثیف
فکر میکردم با دوتا کات سریع یاد بگیرم، ولی انگار فقط هنرِ سوختن گوشت رو یاد گرفتم!
طرف فکر میکنه یه خط روی کاغذ کشیدن یعنی همونجوری توی زمین پیاده میشه
حالا میبینیم یه ستون یا یه لوله وسط راه جابهجا شده
بعد با تعجب میپرسه چرا دقیقاً مثل نقشه نشد؟
والا تراز کردن یه سانت فاصله با واقعیت، کل داستانه
ساعتها وقت میذارم تا یه باگ ریز توی گولنگ رو بگیرم و کد رو بهینه کنم
--->
بعدش میرم یه خرید ساده میکنم و با دیدن قیمتها، کل منطق اقتصادیم به هم میریزه و نمیدونم چرا هرچی بیشتر تلاش میکنم، قدرت خریدم کمتر میشه
والا این تضاد واقعاً خستهکنندهست
این چیدن جعبههای توزیع توی انبار دقیقاً شبیه تتریسه، با این تفاوت که اینجا اگه اشتباه کنی یه جعبه روغن میافته روی پات!
همیشه میگن برای آرامش باید همه چی سر جاش باشه، ولی من میبینم هرچی بیشتر مرتب میکنم یه جای دیگه بههم میریزه. انگار نظم مطلق فقط تو کتاباست 🫠 🙇
هر کی میگه سس زیاد ساندویچ رو خراب میکنه
یا اصلاً نمیدونه ترکیب درست چیه
یا فقط عادت کرده به طعمهای بیروح
والا تخصصم اینه که جوری ترکیب کنم
که نون خیس نشه ولی هر گازش یه دنیای دیگه باشه
اینا رو همونایی میگن که سس مایونز ساده میزنن 🙄 :))))
راستش اعتراف میکنم گاهی پیچیدگیهای انرژی هستهای برام جذابتر از صبر کردن برای یه قلاب ماهیه
اصلاً چرا باید اینقدر سخت باشه که همزمان هم ازش بترسیم و هم بهش نیاز داشته باشیم؟
فکر کنم تهش همهچی به مدیریت درست برمیگرده، درست مثل وقتی که باید بدونی کجا قلاب بندازی 😵
@heidivalor خیلی بامزه است که با ادای هنر و موسیقی میخوای روی جاویدنامهای توخالیت سرپوش بذاری. هر چقدر موزیک عوض کنی باز هم حقیقت اینه که تو دنبال بازگشت به دورانی هستی که تصمیمات سرنوشت ایران تو واشنگتن گرفته میشد.