Bunca yıldır; bazıları arkadaşım olan veya şahsen tanıdığım, bazıları ise tanımasam da başarılarını, yeteneklerini takdir ettiğim ya da sadece takip ettiğim meslektaşlarıma toplumsal olaylardaki tutumları nedeniyle aynı mesleğe sahip bir yurttaş olarak kızdığım, serzenişte bulunduğum olmuştur ama şimdiye dek hiçbirinden bugün olduğu kadar utandığımı hatırlamıyorum.
Onlardan ne mücadelenin neferi olmaları beklendi halk tarafından ne de kitle önderliği… Bütün beklenti; özellikle gençlerin her şeyi göze alarak çıkardıkları sese sevdikleri bu insanların da bir ses eklemesiydi o kadar. Sanatı meslek edinmiş insanların sanatçı olmanın gücünün farkında olup o sesi daha geniş kitlelere ulaştırarak, toplumun her kesiminden insanların ama en başta öğrencilerin; gözaltına alınırken ya da alındıktan sonra yaşadıkları işkencelerin, tacizlerin, saçma sapan sebeplerle tutuklanmalarının, gelecekleri ve yarınları ve hatta yarınımız için verdikleri mücadelenin duyulmasını sağlamak… Yani yalnız olmadıklarını bilmek, hissetmek… Aldıkları önce koca bir sessizlik sonra da çok azından uzun uzun ama içi bomboş yazılar, bazısındansa kibir dolu had bildirmeler oldu. Dizileri, filmleri, oyunları, gösterileri, videoları izleyenlerin bugün bu adaletsizliğe, hukuksuzluğa, zulme uğrayan bu insanlar olduğu gerçeğini de geçtim siz sanatla ilgilenmenin, mesleğinizin ne olduğunu da mı anlamadınız arkadaşlar? Yazık… Gerçekten çok ama çok yazık!
Normal şartlarda kar tatilinde yanarak öleceğin aklına gelmez, veya kumpir yediğinde zehirlenerek öleceğini düşünemezsin bile, hele yağmurdan kaçarken elektrik akımına kapılarak öleceğine ihtimal bile vermezsin. Bunların hepsi oldu. Ne yaşıyoruz biz ya!!! #bolukartalkaya#bolu
2024 yılı isteklerimin hepsine tik atılmış
2025 yılı için isteklerim
Yasal stajımı bitirmek ve avukat olmak
Çalışmaktan mutlu olduğum keyif aldığım maddi ve manevi açıdan beni tatmin edecek bir iş
Sevdiklerimin sağlığı
Çok gezmek (yurtdışı sevgilimle)ve gülünecek çok anı 🎄🥳
2023 yılının nasıl geçti hiç anlamadım ama isteklerime tikler atıldı
2024 yılı için isteklerim
Mezun olmak ve güzel bir iş
Ailemin ve sevdiklerimin sağlığı
Köpeğimin olması
Sevgilim ve dostlarımla daha çok zaman daha güzel bir sürü anı ve gezi 🥳yeni yıl yeni yıl geldi yeni yıl
Yatağı maması ile sokağa atılmış . Bu ülkede köpek sorunu yok insanlığını kaybedenler ,görevini yapmayanlar sorunu var . Çıkardıkları yasa da gördüğünüz gibi çözüm değil . Üreme ,üretim ,sokağa atmalar devam ettikçe bir tek bu canlıların canı yanacak . Rant para hırsınız batsın
Açık konuşalım. Hayvanseverler, ya hiç sevmediğiniz ya da içten içe haset ettiğiniz bir grup insanı temsil ediyor değil mi? "Evde kalmış itperest kadın" diyerek aklınızca aşağıladığınız o kadınları da böyle lime lime etmek istiyorsunuz. Çünkü o kadın evlenmeden yaşayabiliyor, kendine yetiyor, size ihtiyaç duymuyor. Evet, köpeğini seviyor, kedisini seviyor, ormanı, ağacı, ağaçtan düşen bir kozalağı bile seviyor. Sizi sevmiyor.
Ailenizi, partnerinizi, arkadaşlarınızı ancak kendinize bağımlı kılarak yalnız kalmamayı başarabildiğiniz için, bu da elinizden alındığında tek başınıza geberip gideceğinizi bildiğiniz için bu bir canlıyı iç organlarına kadar paramparça eden/edilmesine alkış tutan hıncınız.
Bir barınak görevlisinin yazdığı mektup;
"Ben bir barınak yöneticisiyim. Sizlere bir barınağın arka planında olan bitenleri anlatmak istiyorum. Umarım bu sesi duyarsınız.
Öncelikle, siz üreticiler ve satıcılar… Hepiniz bir tek gün olsun bir barınakta çalışmalısınız. Belki o gözlerdeki kederli, acı dolu, hüzünlü ifadeyi görürseniz, tanımadığınız ve hiç tanımayacağınız insanlar için köpek üretmekten ve satmaktan vazgeçersiniz.
Az önce sattığınız şu küçük şirin köpek yavrusu var ya… Büyüyüp de artık “küçük şirin köpek yavrusu” olmadığında büyük olasılıkla benim barınağıma düşecek yolu… Peki, bir barınağa bırakılan bir köpeğin % 90 olasılıkla o barınaktan yürüyerek çıkmadığını biliyor musunuz? İster safkan olsun, ister olmasın… İster sahibi tarafından terkedilmiş olsun, ister başıboş olsun.. Barınağıma gelen köpeklerin en az yarısı safkan köpekler…
En çok duyduğum bahane; “Taşınıyoruz ve köpeğimizi (ya da kedimizi) yeni evimize götürmemiz mümkün değil.” Öyle mi gerçekten? Ya da “Büyüdüğünde bu kadar iri olacağını bilmiyorduk, kocaman oldu”. Bir Alman Çoban Köpeğinin ne kadar olmasını bekliyordunuz ki? “Ona fazla zaman ayıramıyoruz” Öyle mi? Ben günde 10-12 saat çalışıyorum ve 6 köpeğime de zaman ayırabiliyorum, isteyince mümkün bu… “Bahçeyi birbirine katıyor”. Onu evinize alıp ailenizin bir parçası yapmayı denediniz mi hiç? Köpeklerini bana bırakırken hep söyledikleri de; “Biz ona yeni bir yuva bulmakla uğraşamıyoruz, ama eminiz ki barınakta birileri onu sahiplenecektir, çünkü o çok iyi bir köpek”
Hayır… Büyük olasılıkla köpeğiniz barınaktayken yeni bir yuva bulamayacak.
Bir barınakta yaşamanın ne kadar zor ve gerilimli olduğunu bilir misiniz?
Anlatayım size isterseniz…Siz köpeğinizi barınağa bıraktıktan sonra yuva bulmak için en fazla 72 saat zamanı vardır. Eğer barınakta yeterince boş yer varsa ya da köpeğiniz sağlıklı kalmayı başarırsa bu süre belki birkaç gün daha uzayabilir. Eğer üşütür ve nezle olursa oracıkta ölüverir.
Köpeğiniz, havlayan ve ağlayan 25 diğer hayvanla birlikte daracık bir bölmeye tıkıştırılacaktır. Son derece depresif olacak ve kendisini terkeden aileyi düşünerek durmadan ağlayacaktır.
Eğer köpeğiniz şanslıysa, o gün barınağa köpekleri gezdirmek için yeteri kadar gönüllü insan gelir. Eğer yeteri kadar gönüllü gelmezse, köpeğiniz hiç kimsenin ilgisini ve dikkatini çekecek şansı bulamaz, kimse onun için bir şey yapamaz. Kapısının altından uzatılan bir kap yiyeceği ya da kocaman bir vakumlu hortumla atıklarının temizlenmesini saymazsak tabii…
Eğer köpeğiniz iri ve sert ırklardansa (Pitbull, Rottweiller, Mastiff vb), neredeyse barınaktan içeri girdiği anda ölmüştür zaten… Bu cins köpekler asla yeni bir yuva bulamazlar.. Ne kadar “şirin”, “akıllı” ya da “iyi huylu” olurlarsa olsunlar, farketmez.
Eğer barınak doluysa ve köpeğiniz ilk 72 saatte yuvalandırılamadıysa, yeni geleceklere yer açmak için köpeğiniz imha edilir. Eğer barınakta yeteri kadar boş yer varsa ve köpeğiniz talep gören ırklardan birindense, imha süresi birkaç gün daha ertelenir.
Çoğu köpek birkaç gün içinde yaşadığı bölmeyi aşırı koruyucu tavır geliştirir ve takındığı saldırgan tutum nedeniyle imha edilir. En masum, uysal ve sakin köpekler bile bu tavrı geliştirirler.
Köpeğinizin bu engelleri aştığını varsaysak bile, kulübesinden dışarı çıkmadığı için birkaç günde öksürmeye başlayacak ya da üst solunum yolu enfeksiyonuna yakalanacaktır. Barınakların her köpek için tedavi sağlayacak bir bütçeleri yoktur, bu nedenle hastalanan köpeğinizin imha edilmesi kaçınılmazdır.
Size köpeğinizin barınakta nasıl uyutulacağını da anlatmamı ister misiniz?
Önce, köpeğiniz kafesinden tasmayla alınacak. Sevinerek kuyruğunu sallamaya başlayacak, çünkü gezmeye götürüldüğünü sanacak. O “oda”nın kapısına geldiğinde içeri girmek istemeyecek ve deliye dönecek. ⬇️⤵️