Em Kurd in,
Hinekî bêbext in.
Bi hev re dijmin,
Bi dijminên xwe re dost in.
Me xwe kiriye kirasê mirinê, Li ser çiyâyî xwe em şahid in.
Dengê çiyayan dibêje yek bin, Lê em di nav xwe de perçebûyî ne.
Ev birîn kevn e,
Ji sed salan ve em bi vê êsê dijîn...
Dilê min wek çemek bêdeng,
di nav kevîran de dıherîke .
Hêvî wek gulê biharê
dı nav sarmayê de şîn dıbe .
Tu bûyî stranek bêdawî,
ez bûme dengê wê stranê.
Dî nav axaftinên bêdeng de,
evîn hîn jî diaxive.🕊️☀️
Söylesene, keçamîn
Nasıl bırakılır bu topraklar ?
Erdiş, Dicle, Fırat, Kürdistan dağları
Nasıl, gidilir ki buralardan?
Ve her zerresi şehit emeği kokan
Tendüreğ’i, awaşin’i, zap’ı
Nasıl bırakabilir insan?
Unutmak ihanet etmek değil mi? Keçamîn
Unutmak ihanet etmek değil mi?
“• jî ser mîle te deq çîkırınâ kesî qet bir neke wî qet bir neke
•
Lî belî idî ez jî ber birkîrînıme
•
Ez niha dest pê dikim bi rastî dijwar bibim.
•
Jî Çîmâ ewî nabînım•”
“• gâwâ Tû dîkewî bîrâmîn ez gelek pîr xemgîn dîbîm.
ev rôjîn meyî berî, dîkevîn birâmın ez gelek bîriyâ te dîkîm. Dur neçe vere cenmîn vere bîrâ jîyânâmîn xwâş’be
Vere bîn târiyıdâ nehîle.