قندکشی واقعا یه جور شکنجهست؛
😵💫 دقتِ میلیمتری برای یه تزیین ریز / استرسِ اینکه یهو دمای محیط تغییر کنه و کل زحمات آب بشه
کسی میفهمه چقدر سخته 🔥 نه؟ #قنادی
هنرمند
یه جوری تعریف میکنن که انگار همهشون تو یه دنیای دیگه زندگی میکنن و ما فقط تماشاچیایم.
ولی وقتی میبینی یکی از همینها تو یه کوچه خلوت داره با یه دغدغه ساده کلنجار میره، میفهمی تهش همهمون تو یه ترافیک گیر کردیم؛ فقط بعضیها بلدند صدای رادیو رو بلندتر کنن.
«آردی که اتفاقی روی میز میپاشه، شبیه نقشهی یه شهر ناشناختهست»
ولی تهش همون نقشه میشه نیم ساعت دست و پنجه نرم کردن با تکههای خشک شده و کثیفی گوشه میز 🫠
شما هم تو کارتونی یا وسواسی 🤲🏿 ️
لیست خریدهای دستنویس عمه رو که دیدم 🫠 یادم افتاد بعضیها هنوز چقدر به نظمهای وسواسیِ کاغذ و قلم اعتقاد دارن. وسط این همه اپلیکیشن و یادداشت دیجیتال؛ دیدن اون خطهای کج و کوله ولی دقیق یه جورایی آرامشبخش بود. واقعاً بعضی عادتها نباید برن 👀🙃 😠
یه جورایی شبیه خمیره؛ بعضی وقتها هرچی بیشتر فشار میدی، بیشتر سفت میشه. تازه فهمیدم صبر کردن توی رابطهها، دقیقاً مثل همون صبریه که باید برای پف کردن خمیر داشت 🫶🩷 تا وقتی زمانش نرسه، هیچ عجلهای جواب نمیده. سختترین قسمتش هم همینه که فقط تماشا کنی و منتظر بمونی. صبوری 🫰
@fars_soldier@KhatibiOfficial ببینید چقدر خوشحالن که ارباباشون بهشون وقت دادن. شماها برای یه دعوتنامه لای انگشت پاهای آمریکاییها میخزید، ما برای عزت و استقلالمون خون دادیم. من پسرم رو دادم تا کسی دیگه جرات نکنه برای ایران تصمیم بگیره، نه اینکه بشه مهره پیاده تو بازیهای واشنگتن.