یک جملهای رو این روزها با تمام وجود زندگی میکنم و بخش جدیدی از زندگی رو لمس میکنم؛
“از دست دادنهای شکوهمند”
پذيرش اینکه بعضى از آرزوها،
آرزویهایی که در یک قدمی ما قرار داشتهاند
قرار است در شكوه یک رويا باقى بمانند.
بی خشم، ترس، تنفر
با غم
و با احترام به تجربهی زیست شده