Eşimin başkaları tarafından arzulanması hoşuma gidiyor. Onun bundan keyif alması ise bambaşka bir heyecan… Onu paylaşmak değil, yaşadığı her duyguyu onunla birlikte hissetmek istiyorum. Karımın arzulanmasını izlemekten çok, onun arzusunun bir parçası olmak beni çekiyor. 🔥
Eşimi arzuluyorum… ama sadece benim arzumla sınırlı kalmasını istemiyorum.
Onun başkalarının dikkatini çektiğini görmek,
içimde hem kıskançlığı hem de garip bir heyecanı aynı anda yakıyor.
Evet, zor bir duygu bu…
ama onu izlemek, istenildiğini bilmek…
🔥
Sevdiğim kadını başkasının gözlerinde kaybolurken düşünmek…
İçimde kıskançlık kıvılcım gibi yanıyor ama aynı anda geri çekilmiyorum.
Kalbim sıkışıyor, nefesim değişiyor…
ama gözlerimi kapatmak yerine daha derine bakıyorum.
Sevdiğin kadının başkasına dokunduğunu bilmek…
İçinde iki duygu çarpışıyor:
Bir tarafın “o benim” diye bağırıyor, diğer tarafın ise bunu izlemekten tuhaf bir haz alıyor.
Kontrol sende ama aynı anda hiçbir şey senin değil.
İşte asıl çelişki tam burada başlıyor.
Sevdiğin kadının başka bir erkeğin bakışlarında çözülmesini bilmek…
İçinde bir şey parçalanıyor ama aynı anda başka bir şey uyanıyor.
Kıskançlık tenine yapışıyor,
ama gözlerini de kaçıramıyorsun.
En çıplak gerçek şu:
Bazen insan, en çok acı veren şeyden bile vazgeçemiyor.
Sevdiğin kadını paylaşmak fikri…
Mantık buna “imkansız” diyor ama içindeki başka bir ses susmuyor.
Kıskançlıkla karışık bir kabulleniş,
sahip olmakla bırakmak arasında gidip gelen bir ruh hali.
Belki de en zor kısmı şu:
Onu kaybetmiyorsun… ama tamamen senin de değil.