Süfyan-ı Sevri (r.rh.) ağlarken kendisine
"Neden bu kadar çok ağlıyorsun, günahların yüzünden mi?" diye sorulduğunda, yerden bir çöp alıp şöyle demiştir:
"Günahlar Allah katında şu çöpten daha değersizdir (affedilebilir). Ben ancak imanı kaybetmekten ve istikametten sapmaktan korktuğum için ağlıyorum."
Yâ Rabbe'l-Alemin! Aşkınla tutuşan gönüller hürmetine, zikrinle coşan diller hürmetine, gözlerden akan yaşlar hürmetine, huzurunda eğilen başlar hürmetine; Ahir ve âkıbetimizi hayreyle Allah'ım! Dünya ve ahretimizi ma'mur eyle Allah'ım! Bizleri sağlık ve âfiyette dâim eyle! Ahlâkımızı güzel eyle! Kötülerle ve kötülüklerle karşılaştırma Allah'ım! Dert verip derman aratma! Dayanılmaz acılar verme! Bizleri darda ve zorda koyma! Senden başkasına muhtaç etme Allah'ım! Son nefesimizde bizleri iman-ı kâmilden ayırma! Şeytanı imanımıza musallat eyleme! Bizlere ölüm acısı çektirme, kabir azabı yaşatma Allah'ım! Mahşer günü yüzlerimizi kara çıkartma! Bizleri naîm Cennetinin vârislerinden eyle Allah'ım! ÂMİN"
“İnsanların durumlarını incelediğimde şunu gördüm:
Asil insanlar güçlendikçe daha da mütevazı oluyor.
Aşağılık insanlar güçlendikçe daha kibirli oluyor.”
~İmâm Şâfiî~