Anneniz öldükten sonra çocukluğunuzun geçtiği evde artık yabancı hissedersiniz ya, hani dolaptan bir şey alırken bile çekinirsiniz rahat hissetmezsiniz işte öyle yük bi hayat..
Mesela bi filmi izlemeyi çok seviyorsunuzdur ama film artık sizin izlediğiniz plartformda değilde başka bi plattforma taşınmış orda yayınlanıyordur konu film değildi iyi geceler
dedim onuda çıkardılar mı nerde iyi mi bir daha görebilecek miyim onu? Olmadı, ben gitmeden çıkmayacak belli beni bekliyor zaten hep beni beklerdi dedim kalktım bi şekilde gittim ulaştıktan yarım saat sonra da çıkardılar ben yıkıldım ama ayaktaydım öyle bi yıkılma değil,
çalısıyordum benim de ailemi sağ çıkarsınlar diye dua edip enkazdan gelmiş bi cana can olmaya çalışıyordum. Üçüncü gün hastanede bi çocuk sordu hemşire abla annemide çıkarmışlar mı iyi mi diye o an kafamda tekrarlayan annemde iyi mi sözüyle olduğum yere çöküp peki benim annem
Herkesi düştüğü uçurumdan kaldırıp derleyip toplarken kendinizi de geri plana atmayın unutmayın ki siz düştüğünüzde size, sizin onlara destek olduğunuz gibi olmayacaklar yani diyeceğim o ki size sizden başka hayır yok
Hatay’lısındır ve Ekim ayında Ankara’da yaşıyorsundur alışveriş listenin ilk üç sırasını kapsayan şeyler;
Ha bide bunlar burda duradursun seneye bakıp şaşırırız aa bunlar geçen yıl ne kadar ucuzmuş diye
Benim kafamı toparlayacak, düzeltecek o ortam varda o ortamdan daha dönmeden kıskanclıktan kuduracak, dedikodumu yapacak, basımı ağrıtacak, hakkımda atıp tutacak, o ortamı hiç yasamamışıma çevirecek çok tanıdığım kişi var!
Gerçek mi Allahım bu yaşadıklarımız reddediyorum kabullenemiyorum hala, aylar oldu göremiyorum duyamıyorum sarılamıyorum sanırım artık dayanamıyorum affet
Sevgili Ankara belki sen güzel olabilirsin ama benim enkazlar içindeki şehrim bile senden daha mutlu, güzel su an belki daha karışık ama senden daha sakin #Hatay