Sevginin En Büyük İmtihanı: Tahammül
Sevginin en büyük imtihanlarından biri de tahammüldür.
Bir dostumuzun küçük bir hatası oluyor.
Hemen siliyoruz.
İnsanları adeta bozuk para gibi harcıyoruz.
Çünkü insan sevgisi yok.
Oysa insan bir eşya değildir.
İnsan bir ayet gibidir.
Bir ayet zayi edilir mi?
İnsan da öyle kolay harcanmamalıdır.
Bir insanı ayet gibi gördüğümüzde tahammül ederiz.
Sevgi için çaba gösteririz.
Beraber yürüyemesek bile kalbimizde kin tutmayız.
Onun için dua ederiz.
İyilik temennisiyle ayrılırız.
Ama kalbimizde kin bırakmayız.
#AhlakınlaAydınlanalım
Dün Bosna’da, Çeçenistan’da, Afganistan’da, Arakan’da, Doğu Türkistan’da, Suriye’de, Irak’ta…
Bugün Sudan’da, Lübnan’da, Gazze’de ve İran’da.
Ölenler hep aynı:
Müslüman çocuklar.
Fail değişmiyor.
Sessizlik de değişmiyor.
ABD ve İsrail bombaları şehirleri yerle bir ederken,
biz hâlâ birbirimize soruyoruz:
“Şii misin? Sünni misin? Selefi misin? Sufi misin?”
Bombalar mezhep sormuyor.
Ama biz birbirimize soruyoruz.
57 İslam ülkesi var.
1,8 milyar Müslüman var.
Ama Gazze’de çocuklar ölürken dünyada bu katliamı durduracak ortak bir irade yok.
Bu bir güçsüzlük değil.
Bu bir dağınıklık.
Emperyalist güçler İslam coğrafyasını adım adım parçalayarak ilerliyor.
Biz ise enerjimizi
mezhep kavgalarına,
etnik tartışmalara,
kardeş kavgasına harcıyoruz.
Gerçek çok net:
Birlik yoksa güç yok.
Birlik yoksa onur yok.
Birlik yoksa gelecek yok.
Ya zulme karşı birlik olacağız,
ya da parçalanmışlığın bedelini ödemeye devam edeceğiz.