Keşke biraz şımarık bir insan olsaydım. Bu kadar düşünceli, bu kadar duyarlı olmasaydım. Biraz deli, biraz umursamaz... Bana da, "Aman boş ver, o deli, alttan al." deyip geçerlerdi. Bazen aklı başında olmak, insanın en büyük yükü oluyor.
“Geçmişin üzüntüsünden, geleceğin kaygısından Allah’a sığınırım” diye çok güzel bir dua var. İnsan yaşanan olayların kederini geride bırakıp, gelecekten endişe etmeden Allah’a güvenip tevekkül edince mutlaka bir yol açılacaktır. Bu inançla yaşamaya devam etmeli.
Yaş ilerledikçe neyi daha iyi anladın, derseniz; bazı şeylerin çabayla değil, tamamen nasiple ilgili olduğunu; çok istemenin veya çabalamanın bazen hiçbir şeyi değiştirmediğini; insanlara fazlasını verince kendimi eksilttiğimi anladım, derim. Velhasıl, evvela kısmet, evvela nasipmiş.
bana nar alırsan akşama ayıklanmış nar yersin cümlesini çok seviyorum, sen bana nar alacak kadar beni düşünürsen ben bu düşüncenin devamında seni daha çok düşünür ve senin benim için aldığın narı senin için ayıklarım demek nereden baksak çok güzel
çok tuhaf, âlemde bir zerresin ama bazı günler geceler âleme bile sığamıyorsun. sonra hep o ayet geliyor aklıma; biz senin yüzünü göğe doğru çevirip durduğunu elbette görüyoruz