Hayatın tamamen mahvolmuşken üzülmenin hiçbir şeyi değiştirmeyeceğini, her şeyin Allah’ın bir planı olduğunu fark ettiğin o anda, usulca olduğu gibi kabul ediyorsun.
Sorunumuz anlaşamamak değil. Konuşsak, anlaşırız. Dinlesek, çözeriz. Ama anlamaya, dinlemeye, sorunları çözmeye gerek duymuyoruz. Bütün ilişkileri mücadele haline getirip, haklı olmayı, mutlu olmaya tercih ediyoruz. Yani anlamaktan kaçıyoruz. Anlamak eylem gerektiriyor çünkü.