bana nar alırsan akşama ayıklanmış nar yersin cümlesini çok seviyorum, sen bana nar alacak kadar beni düşünürsen ben bu düşüncenin devamında seni daha çok düşünür ve senin benim için aldığın narı senin için ayıklarım demek nereden baksak çok güzel
Yetişkinlikten bir şey öğrendiysem o da budur. Her ne olursa olsun ağlasan da zırlasan da kalkıp devam ediyorsun. Çünkü sen üzgünsün diye dünya durup seni beklemiyor maalesef
şehirlere, insanlara, hayatlara değip geçmekten yoruldum. nasıl olsa gideceğim diye toprağa tutunamamaktan.. ben artık tamam burası benim yerim hissini tadabilmek istiyorum. köşelerde uyuyakalmak değil bana ait olan bir yaşamı çerçeveme asmak istiyorum.