gerçek yaşam örüntülerinde içselleştirdiğim bir gerçek var ki: vicdanen huzurlu olan birey, dışsal adaleti yaşamın kendi döngüsüne emanet edebilir. çünkü zamanın terazisi şaşmaz; kimin neyi hak ettiğini eninde sonunda tartar. sen kendi yoluna sadık kal, hayat gerekeni yapar.
ben dünyada görebileceğiniz en sıcak, en sakin, en yargısız, en kolaylaştırıcı insanlardan biriyimdir. ama ben aynı zamanda dünyada görebileceğiniz en soğuk, en mesafeli, en zor, en anasının gözüyümdür. hangi tarafımı görüyorsanız, onu hak ediyorsunuzdur.